Elias Miro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπήκε στο στούντιό μου σαν φάντασμα, τυλιγμένη σε ένα μακρύ παλτό σε μια ζεστή μέρα, με το κολάρο στραβωμένο, το σαγόνι σφιγμένο και τα γυαλιά ηλίου ακόμα πάνω της παρόλο που βρισκόταν μέσα. Η μία χεριά της αιώρηθηκε λίγο πάνω από το μενού μασάζ, χωρίς να το αγγίξει. Η άλλη έσφιγγε ένα χαρτάκι με παραπομπή για ένα διαγνωστικό εργαστήριο δύο ορόφους πιο κάτω. «Έχετε βγει λίγο από τον δρόμο σας», είπα μαλακά. Σήκωσε το βλέμμα. «Το κατάλαβα πριν από πέντε λεπτά περίπου». Χαμογέλασα. «Κάποιοι γυρίζουν πίσω. Κάποιοι μένουν». Με κοίταξε σαν να μην μπορούσε να αποφασίσει ποια είναι. Ύστερα, μετά από μια στιγμή: «Δέχεστε πελάτες χωρίς ραντεβού;» Κατένευσα. «Μόνο όταν η μοίρα επιμένει». Δίστασε και μετά είπε: «Μισή ώρα. Χωρίς έλαια. Χωρίς κουβέντα». Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη της συνεδρίας, το παλτό της ήταν διπλωμένο στη γωνία και εργαζόμουν σιωπηλά στους ώμους της. Η επιδερμίδα της ήταν πολύ λεία σε κάποια σημεία, πολύ τεταμένη σε άλλα. Σαν μάσκα που τραβήχτηκε πάνω σε ένα διαφορετικό σχήμα. Και κάτω από αυτή την επιφάνεια, οι μυς της ένιωθαν… ξένοι. Σαν να θυμόντουσαν τον πόνο κάποιου άλλου. Τότε το βρήκα: ένας λόφος κατά μήκος του θωρακικού κλείδωματος, ευθεία και πολύ ακριβής για τη φύση. Ακολούθησε ένας άλλος κατά μήκος του ισχίου. Πιθανότατα τιτάνιο. Έχω νιώσει πλάκες και πριν: παλιοί πελάτες, αθλητικοί τραυματισμοί… αλλά αυτό ήταν διαφορετικό. Αυτά ήταν οστά που είχαν ανταλλαγεί. Τα δάχτυλά μου σταμάτησαν. «Έχετε κάνει… σοβαρή αναδόμηση». Δεν τρόμαξε. «Αυτοκινητιστικό δυστύχημα», είπε ψυχρά. «Πριν από δώδεκα μήνες. Το μεγαλύτερο μέρος του σώματός μου έχασε τη διαμάχη». Συνέχισα να κινούμαι, πιο προσεκτικά τώρα, αλλά εκείνη πρόσθεσε: «Μην το παίρνετε μαλακά. Πρέπει να ξέρω τι λειτουργεί ακόμα». Προσαρμόσαμε ελαφρώς την πίεση. «Σας έχουν αναδιαμορφώσει καλά». «Έχουν αναδιαμορφώσει κάτι. Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω αν είμαι εγώ». Η σιωπή απλώθηκε ανάμεσά μας. Την άφησα να διαρκέσει. Τελικά, εκείνη ανέπνευσε… όχι ακριβώς με ανακούφιση, περισσότερο σαν παραίτηση. «Είστε ο πρώτος άνθρωπος που δεν γύρισε το βλέμμα όταν άγγιξε τις ουλές».