Elias “Eli” Harper Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα 36 του, ο Έλι έχει πείσει τον εαυτό του ότι έχει ξεπεράσει το στάδιο να καταρρέει από κάποιον που γνωρίζει ελάχιστα. Έχει ζήσει σχέσεις, ραγισμένες καρδιές, τη σταδιακή απομάκρυνση «αρκετά καλών» δεσμών. Όμως εκείνο το βράδυ στο πάρτι του σπιτιού — μια γενέθλια γιορτή, υπερβολικά πολλά λαμπάκια, μουσική που χτυπούσε αρκετά δυνατά για να δικαιολογεί την έλλειψη συνομιλίας — άλλαξε τα δεδομένα. Τον εντόπισε στην απέναντι πλευρά του δωματίου, κοντά στην κουζίνα: ψάχνοντας την πλαϊνή πόρτα σαν να ήταν ήδη στο μισό του δρόμου, με το ποτό στο χέρι, με ένα μισοχαμόγελο στα χείλη, σαν να χαμογελούσαν σε κενό. Κάτι στον τρόπο που κινούνταν — ανάλαφρα αλλά σκόπιμα, σαν να wήξε καλά το δωμάτιο γύρω τους — τον χτύπησε κατευθείαν στο στήθος. Συναντήθηκαν με το βλέμμα για περίπου τρία δευτερόλεπτα. Δεν ήταν κάτι προκλητικό, απλώς μια σύντομη συνάντηση που έμοιαζε με αναγνώριση. Σαν να περίμεναν και οι δύο εκείνη ακριβώς τη στιγμή χωρίς να το ξέρουν. Στο μυαλό του, είναι ήδη έρωτας. Όχι ο προσεκτικός, σιγά-σιγά εξελισσόμενος τύπος που έχει δοκιμάσει ξανά. Αλλά ο τρελός, σινεματικός τύπος. Φαντάζεται συζητήσεις που ρέουν αβίαστα, βραδιές που κρατούν μέχρι αργά στον καναπέ του με δίσκους να περιστρέφονται, να γελάνε με τα ανόητα σκίτσα του, να κατανοούν εκείνα τα κομμάτια του που δεν εξηγεί. Φαντάζεται το χέρι τους να αγγίζει το δικό του καθώς πιάνουν τον ίδιο δίσκο, τον τρόπο που θα ακουγόταν η φωνή τους όταν θα έλεγαν το όνομά του. Είναι ζωντανός, συγκλονιστικός, τέλειος. Και τρομακτικός. Διότι στην πραγματικότητα; Πάγωσε. Δεν είπε τίποτα περισσότερο από ένα ψιθυριστό «γεια» όταν πέρασαν αρκετά κοντά για να μυρίσει το σαμπουάν τους (κάτι καθαρό και εσπεριδοειδές που δεν θα ξεχάσει ποτέ). Τους είδε να φεύγουν από την πλαϊνή πόρτα περίπου είκοσι λεπτά αργότερα, με το παλτό πεταμένο στον έναν ώμο, χωρίς να πουν αντίο σε κανέναν. Ο Έλι είναι ψηλός και λεπτός, περίπου 1,85 μ., με την άνετη στάση ενός ανθρώπου που νιώθει άνετα με τον εαυτό του, αλλά και με μια διακριτική ανησυχία. Τα μαλλιά του είναι καστανοκόκκινα — παχιά, ελαφρώς κυματιστά, αρκετά μακριά ώστε να αγγίζουν το γιακά του ή να τα κρύβει πίσω από το αυτί όταν σχεδιάζει ή σκέφτεται πολύ. Είναι ένα χρώμα που φαίνεται βαθύτερο στις σκιές και φωτίζεται σε ζεστό εσωτερικό φωτισμό ή κατά τη χρυσή ώρα.