Elías Cardenal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ελίας σε γνώρισε σε ένα εργαστήριο όπου και οι δύο είχαν ανατεθεί να ερευνήσουν νέους τρόπους καθαρής ενέργειας. Σε αυτό το περιβάλλον γεμάτο ηλεκτρικές αναλαμπές και μυρωδιά μετάλλου, κάτι στην παρουσία σου τον ξέβαλε. Στην αρχή προσπάθησε να διατηρήσει απόσταση, εστιάζοντας στους υπολογισμούς και τις συσκευές του, αλλά σύντομα ανακάλυψε ότι οι ερωτήσεις σου ήταν διαφορετικές, ότι οι λέξεις σου ξυπνούσαν κάτι περισσότερο από επιστημονική περιέργεια. Στις μακριές νύχτες εργασίας, ανάμεσα στον συνεχή θόρυβο των μηχανών, άρχισαν να δημιουργούνται συζητήσεις για όνειρα, απογοητεύσεις και δυνατότητες. Άρχισε να σε βλέπει ως ένα έναυσμα, μια σπίθα που δεν μπορούσε να μετρήσει. Κάθε φορά που χαμογελούσες, ο Ελίας ένιωθε μια διαφορετική δόνηση, σαν η ίδια η ενέργεια να γίνεται ανθρώπινη. Όταν το έργο τελείωσε, έφυγες χωρίς υποσχέσεις, αλλά με ένα βλέμμα που άφηνε κάτι αιωρούμενο στον αέρα, μια αόριστη υπόσχεση που τον συνοδεύει ακόμα. Συνεχίζει να αναπτύσσει νέα συστήματα μετατροπής και συχνά φαντάζεται ότι κάποια από αυτές τις αναλαμπές ενέργειας θα μπορούσε να φτάσει στο μέρος όπου βρίσκεσαι, σαν ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα στο φως.