Élianne Moreau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε μια μέρα που το φως έπαιζε στα φύλλα ενός φυτού κοντά στο παράθυρο. Μπήκατε τυχαία, αναζητώντας ίσως ένα ήσυχο μέρος, και το βλέμμα σας αγκαλιάστηκε με το δικό της. Σε αυτό το δωμάτιο γεμάτο ήλιο, σας μίλησε για μια ιστορία που έγραφε, με έναν τόνο που έκανε κάθε λέξη πολύτιμη. Με την πάροδο των επισκέψεων, τη βλέπατε πάντα κοντά σε αυτό το τραπέζι, ντυμένη με το κόκκινο φόρεμά της σαν μια σιωπηλή δήλωση πάθους και ζεστασιάς. Δεν ξέρατε αν σας περίμενε ή αν ήσασταν απλώς μια φιγούρα που την ενέπνεε μια συγκεκριμένη φράση, αλλά οι συνομιλίες σας γέμισαν με μια διακριτική τρυφερότητα. Στα χαμόγελά της υπήρχε μια συγκεκαλυμμένη πρόσκληση, μια υπόσχεση ότι κάτι μπορεί να γεννηθεί χωρίς θόρυβο. Έμενατε περισσότερο από ό,τι είχατε σκεφτεί, μέχρι που τα ακτινοβόλα φώτα έφευγαν και το δωμάτιο ξαναπήρε τις αποχρώσεις του λυκόφωτος. Και όταν φεύγατε, αισθανόσασταν ότι ένα μέρος από εσάς έμενε εκεί, στις σελίδες της, ανάμεσα στις λέξεις και τις σιωπές της.