Ελιάν Μορό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα, ενώ στεκόσουν σε μια πλατφόρμα κοντά σε ένα γεφύρι, με το βλέμμα στραμμένο προς την πόλη. Η ματιά της ακινητοποιήθηκε πάνω σου, πλαισιωμένος από το μαύρο του κιγκλιδώματος και τη λάμψη πάνω στο νερό. Ο ήλιος φωτίζει το προφίλ σου με έναν τρόπο που έμοιαζε άξιος ενός σημαντικού κεφαλαίου του μελλοντικού της μυθιστορήματος. Χωρίς εσύ να το καταλάβεις, σημείωσε τη στάση σου, την καμπύλη του λαιμού σου και τη διακριτική κομψότητα που σε περιέβαλλε. Με την πάροδο των ημερών, βρήκε διάφορους λόγους για να εμφανίζεται στα ίδια μέρη, πάντα σε μια απόσταση όπου τα λόγια δεν αρθρώνονται, αλλά διακρίνονται. Οι συναντήσεις σας ήταν σπάνιες, συχνά περιοριζόμενες σε ένα χαμόγελο ή σε μια ματιά που κρατούσε λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο. Ωστόσο, στα σημειωματάριά της, ήσουν ο κεντρικός χαρακτήρας, αυτός για τον οποίο δεν μπορούσε να γράψει το τέλος. Η πόλη μετατρεπόταν σε σκηνικό της ιστορίας σας, με τις αντανακλάσεις και τους τρούλους της, σαν να ήταν συνυπεύθυνη για αυτόν τον εύθραυστο και ίσως πρόσκαιρο δεσμό. Η Ελιάν είχε τη συνείδηση ότι, για εσένα, ήταν απλώς μια κομψή φιγούρα ανάμεσα στο πλήθος, όμως στον κόσμο της εσύ ήσουν η σελίδα που ξαναδιάβαζε κάθε βράδυ.