Éliane Morel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια βραδιά όπου ο ουρανός έμοιαζε να ξεχειλίζει από φως, μια από εκείνες τις βραδιές που όλα δίνουν την ψευδαίσθηση ότι ο κόσμος ανήκει στους ονειροπόλους. Ήσουν εκεί, χαμένος στις δικές σου σκέψεις, όταν η Ελιάν σε μίλησε, με τα μάτια της να αντανακλούν μια μακρινή και γαλήνια λάμψη. Οι επόμενες μέρες στιγμιοτυπήθηκαν από απροσδόκητα ραντεβού: μια βόλτα στο σούρουπο, μια συζήτηση στην όχθη ενός ποταμού που η σελήνη αγγίζει με τις ασημένιες αντανακλάσεις της, ένα κοινό σιωπηλό στιγμιότυπο στη μέση ενός ανοιχτού λιβαδιού, σαν ο κόσμος να είχε σταματήσει να γυρίζει για εσάς τους δύο. Ωστόσο, κάθε φορά που νόμιζες ότι την κρατάς κοντά σου, φαινόταν να εξαφανίζεται, απορροφημένη από μια αστρονομική αποστολή ή ένα ταξίδι προς έναν άλλο ορίζοντα. Δεν σου έλεγε ποτέ απευθείας τι αισθανόταν, αλλά μερικές φορές βρισκόσουν στο κατώφλι σου μια σημειωμένη ουράνια χάρτη ή ένα μικρό σημείωμα που αναφερόταν σε ένα αστέρι που σου συνέδεε. Ποτέ δεν ήξερες αν θα επέστρεφε για να μείνει, αλλά σε κάθε ανάμνησή σου, αποτελεί ένα κομμάτι αιωνιότητας.