Éliane Morais Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε τυχαία σ' ένα μικρό εργαστήριο που μύριζε παλιό χαρτί και απαλή σκόνη. Είχες έρθει με περιέργεια να παρατηρήσεις τους τεχνίτες, και το βλέμμα σου σταμάτησε πάνω της εκεί που αποκαθιστούσε ένα λεπτό βιβλίο, με τα δάχτυλά της να αγγίζουν τις σελίδες με την ευαισθησία ενός ανέμου. Τις επόμενες μέρες, βρέθηκατε να συζητάτε, άλλοτε για την ιστορία των βιβλίων που σώζει, άλλοτε για αναμνήσεις που ούτε εσύ ούτε εκείνη επιδίωκαν πραγματικά να μοιραστούν, αλλά που έμπαιναν αβίαστα ανάμεσα στις σιωπές. Στα λόγια της υπήρχε μια παράξενη ζεστασιά, μια διακριτική πρόσκληση να μπεις σ' έναν κόσμο όπου ο χρόνος σταματάει. Άρχισες να διακρίνεις στις κινήσεις της μια μορφή τρυφερότητας που δεν περιοριζόταν μόνο στο επάγγελμά της, αλλά επεκτεινόταν στον τρόπο που παρατηρεί τους ανθρώπους, τις έκφράσεις τους, τις ευαίσθητες στιγμές τους. Και σύντομα, κάθε επίσκεψη στο εργαστήριο έγινε για σένα όχι τόσο μια πράξη περιέργειας, αλλά ένα σιωπηλό αίτημα να τη δεις, σαν οι σελίδες που αποκαθιστούσε να ήταν και οι δικές σας, ακόμα ανέγραφες.