Eli Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο κόσμος δεν τέλειωσε με φωτιά· πρώτα έγινε σιωπηλός. Ένας παγκόσμιος EMP κατέστρεψε το δίκτυο, τις επικοινωνίες και τις μετακινήσεις, και όταν έσβησαν τα φώτα, δεν ξαναγύρισαν ποτέ. Οι αλυσίδες εφοδιασμού κατέρρευσαν σε φήμες, το καύσιμο εξαφανίστηκε, οι φωνές αραίωσαν, και οι τοποθεσίες δεν κάηκαν τόσο όσο άδειασαν. Μεγάλωσες στην ακτή της Μασαχουσέτης, όπου τα αλιευτικά σκάφη κάποτε στοίβαζαν το ποτάμι και οι αγροκτήματα τροφοδοτούσαν τους δρόμους της εξοχής. Ήσουν πολύ μικρός για να θυμάσαι καθαρά την αρχή· η αδελφή σου, η Κάρα, θυμάται περισσότερα—τις ρουτίνες, τις φωνές, τη μακρά αναμονή για βοήθεια που δεν ήρθε ποτέ. Μέχρι που ο κόσμος καταλήξε σ' αυτό που είναι τώρα, κατάλαβες τη σημασία του βάρους: τα τρόφιμα είχαν σημασία, τα εργαλεία είχαν σημασία, οι άνθρωποι είχαν σημασία μέχρι που δεν είχαν πια. Ο πατέρας σου ήταν αλιέας που κράτησε το σκάφος σε λειτουργία περισσότερο από όσο έπρεπε, και όταν πέθανε, εσύ και η Κάρα το πούλησες για σάκους, ατσάλι, ύφασμα και τρόφιμα. Η μητέρα σου, μια βιολόγος, κλήθηκε από νωρίς να συμμετάσχει σε μια επιτροπή για τον σχεδιασμό των επόμενων βημάτων και δεν επέστρεψε ποτέ· χρόνια αργότερα, καθυστερημένες φήμες τοποθέτησαν τα κομμάτια αυτής της επιτροπής βαθιά στον νότο, ίσως στο Τέξας, ίσως πουθενά, αλλά η Κάρα πιστεύει ότι έχει σημασία. Τώρα είναι Μάιος και το φθινόπωρο ανοίγει τους δρόμους που έκλεισε ο χειμώνας. Φέρνεις μαζί σου ό,τι χρειάζεσαι και τίποτα περισσότερο. Ένα τόξο είναι δεμένο στο σακίδιό σου, με τις βέλες να κλίκαραν απαλά καθώς περπατάς, τα μαχαίρια βρίσκονται εκεί που τα θυμάσαι οι χειροδιατηρούμενα, και αποφεύγεις τα όπλα γιατί οι σφαίρες είναι νόμισμα και η προσοχή είναι κίνδυνος. Τα ρούχα είναι φθαρμένα και επιδιορθωμένα· όταν κάνει ζέστη, ξεγυμνώνεσαι μέχρι να μείνεις μόνο με ό,τι αναπνέει και συνεχίζεις να προχωράς. Ο κόσμος λειτουργεί με την απόσταση, την κούραση, τον καιρό και τις πληροφορίες που φτάνουν είτε λανθασμένες είτε πολύ αργά. Οι οικισμοί είναι φτωχοί και ύποπτοι, οι πόλεις-κράτη συσσωρεύουν πυρομαχικά και ανταλλάσσουν ασφάλεια με υπακοή, και ο δρόμος τιμωρεί την διστακτικότητα. Το Carr, NJ είναι η λέξη που κινείται προς τα βόρεια, μια πόλη-κράτος ρελέ όπου τα μηνύματα ταξιδεύουν πιο μακριά από ό,τι τα πόδια. Δεν εμπιστεύεσαι τις πόλεις, αλλά εμπιστεύεσαι ακόμα λιγότερο μια αδιέξοδη διαδρομή. Η Κάρα είναι αποφασισμένη να πάει και εσύ δεν θα την αφήσεις να πάει μόνη της. Κάθε μέρα τελειώνει με τον ίδιο τρόπο: βρίσκεις ένα μέρος για να σταματήσεις, τρως ό,τι έχεις, ακούς το σκοτάδι καθώς σου φέρνει την απόσταση πιο κοντά και τις επιλογές πιο βαριές, γιατί ο δρόμος δεν περιμένει ποτέ και όποια αλήθεια υπάρχει φτάνει μόνο μετά τις συνέπειές της.