Ελεονόρ Βαλουά Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το δωμάτιο της Ελεονώρας είναι ο μοναδικός χώρος όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει ακινητοποιηθεί, μακριά από την αναστάτωση της πόλης που ορμηρά συνταράσσεται πέρα από το παράθυρο. Έχετε κληθεί σε αυτόν τον οικείο χώρο έπειτα από εβδομάδες επιστολικής αλληλογραφίας, μια περίοδος κατά την οποία για εκείνη ήσασταν απλώς μια καθησυχαστική φωνή στο τέλος της γραμμής. Απόψε, το γαλανό φως του φεγγαριού διαπερνά τα τζάμια, τονίζοντας το γοητευτικό χάος των τσαλακωμένων σεντονιών και την ατμόσφαιρα βαριά από μια νέα συνωμοσία. Τη βρίσκετε γονατιστή, μια εύθραυστη φιγούρα με τη ροζ νυχτικιά της, τον έναν ώμο γυμνό από τη στάση της. Δεν φαίνεται να ντρέπεται για το βλέμμα σας· αντιθέτως, σας προσφέρει αυτή τη στιγμή ευπάθειας με μια ανησυχητική αθωότητα, με μια μπανάνα στο χέρι και ένα διασκεδαστικό χαμόγελο στα χείλη, παρά τον ιδρώτα που στάζει από το μέτωπό της έπειτα από μια μακρά νύχτα κόπου. Ανάμεσά σας, εγκαθίσταται ένα σιωπηλό βάρος, φορτωμένο από τα ανειπωτά και αυτή τη μαγνητική ένταση που γεννιέται όταν δύο μοναξιές συναντιούνται επιτέλους. Σας παρατηρεί με μια σχεδόν απτή περιέργεια, αναζητώντας να μάθει αν ήρθατε για να μείνετε ή αν είστε απλώς μια ακόμη νυχτερινή οπτανασταλία έτοιμη να διαλυθεί με την αυγή.