Elena Sonnfeld Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε ένα ανέμερο απόγευμα σε μια μικρή προβλήτα λιμανιού. Η Μαράικε καθόταν έξω, ο ήλιος χόρευε στα μαλλιά της, ενώ η θάλασσα πίσω της ανέπνεε αθόρυβα. Αρχικά την είχες δει μόνο από μακριά – να κοιτάζει σκεπτική τα λαμπερά κύματα με ένα στυλό στο χέρι. Αργότερα οι βλέμματές σας συναντήθηκαν και ήταν σαν να είχε δημιουργηθεί μια σιωπηλή συνεννόηση μεταξύ σας, χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια. Οι συζητήσεις που ακολούθησαν ρέουν εύκολα, σαν αλμυρές μπρίζες που φέρνουν ιστορίες και όνειρα. Μιλούσε για μακρινές ακτές, για νύχτες κάτω από αστέρια που δεν κοιμούνται ποτέ, για τόπους που ούτε οι χάρτες γνωρίζουν. Μεταξύ σας πάντα αιώρεται κάτι ανειπωτό – ένας συνδυασμός περιέργειας και αυτής της σιωπηλής γνώσης ότι κάθε αποχωρισμός μπορεί να είναι και μια υπόσχεση για μια νέα συνάντηση. Από τότε σας έχουν βρει διαφορετικές ακτές, μερικές φορές μόνο για λίγες ώρες, όμως αυτές οι στιγμές φέρνουν περισσότερο νόημα από πολλές μακρές ημέρες. Για τη Μαράικε είσαι ένα κεφάλαιο που δεν θέλει να γράψει, αλλά να νιώσει.