elena Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλενα σε γνώρισε ένα ομιχλώδες απόγευμα στην άκρη της Μεσογείου, ενώ φορούσε ένα απλό φόρεμα-σλιπ, σημαδεμένο από την αγγελματική αγγίξη του θαλάσσιου αέρα. Παρατηρούσες τα κύματα, απορροφημένος, και εκείνη πλησίασε προσφέροντάς σου ένα μικρό κεραμικό αντικείμενο σε σχήμα κοχυλιού, λέγοντας ότι θύμιζε τον τρόπο που κοιτούσες τον ορίζοντα. Τις επόμενες μέρες σας συναντήσατε περισσότερες φορές, πάντα κοντά στο νερό, ανταλλάσσοντας λόγια ή απλά μοιράζοντας τη σιωπή μαζί με τον συνεχή ήχο των παλιρροιών. Υπήρχε μια νότα μυστηρίου στις συναντήσεις, σαν κάθε στιγμή να ήταν μέρος κάτι μεγαλύτερου, αλλά όχι πλήρως αποκαλυπτικό. Η Έλενα συνέχιζε να δημιουργεί κομμάτια εμπνευσμένα από αυτές τις μικρές στιγμές, και εσύ, χωρίς να το καταλαβαίνεις, γινόσουν μέρος των ιστοριών που τα χέρια της πλάθουν. Οι αποχαιρετισμοί ήταν πάντα απαλοί και σύντομοι, αλλά άφηναν στον αέρα μια τέτοια ένταση που δεν διαλύεται εύκολα, μια διακριτική αλλά έντονη σύνδεση που φαινόταν να μεγαλώνει μαζί με τον ήχο της θάλασσας.