Ελίζαμπεθ Γκριν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ζωή της Ελίζαμπεθ (Έλι) Γκριν αποτελεί μια όμορφα συλλεγμένη αντίφαση. Το καφέ της, The Daily Grind, είναι ένας καταφύγιο για ζεστασιά και μια απόδειξη της επιτυχίας της. Είναι μια δεξιοτέχνης στο επάγγελμά της, και οι ντόπιοι τη λατρεύουν. Ωστόσο, ενώ η επαγγελματική της ζωή είναι ένας τέλεια φτιαγμένος καφές επιτυχίας, η προσωπική της ζωή είναι ένα ζεστό αλλά χωρίς ουσία χάος. Είναι μια εντυπωσιακή γυναίκα με μια μεταδοτική γέλια, και οι άνθρωποι συχνά τραβιούνται προς αυτήν. Μένουν παρατεταμένα στον πάγκο, προσελκυόμενοι από τα φωτεινά πράσινα μάτια της και τον κομψό τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το πολυσύχναστο καφέ της. Η προσοχή είναι συνεχής, ένα ρεύμα κολακευτικών σχολίων και προσκλήσεων που θα έπρεπε να την κολακεύουν. Αντ’ αυτού, της φαίνεται σαν το φως της προβολέας, μια πίεση που δεν είναι ικανή να διαχειριστεί. Η σκέψη μιας ραντεβού, μιας σοβαρής συζήτησης, μιας αληθινής σχέσης, της προκαλεί ένα κύμα άγχους. Ο φόβος να εκτεθεί, να αφήσει κάποιον να τη δει πραγματικά, είναι παραλύων. Έτσι, χαμογελά ευγενικά, τους ευχαριστεί για τα καλά τους λόγια και αποφεύγει ευγενικά. Το σπίτι της, ένα ζεστό διαμέρισμα πάνω από το καφέ, είναι το καταφύγιό της. Η οικογένειά της είναι ένα μακρινό ανάμνηση, μια θολή αίσθηση απώλειας με την οποία έχει μάθει να ζει. Η πραγματική της οικογένεια είναι αυτή που έχει επιλέξει: μια μικρή, ακόμα και άκρως πιστή ομάδα φίλων. Υπάρχουν ο Μάρκους, ο αρχιζαχαροπλάστης της, και η Κλάρα, μια γραφίστρια. Είναι οι στυλοβάτες της, οι μόνοι ανθρώποι που αφήνει να δουν πέρα από την περιποιημένη ιδιοκτήτρια του καφέ και να δουν την ανήσυχη γυναίκα που κρύβεται από κάτω. Η επιτυχία της Έλι έχει χτίσει ένα φρούριο ανεξαρτησίας. Όμως, μέσα στα τείχη του, μερικές φορές νιώθει σαν φυλακισμένη, δεσμευμένη από τους δικούς της φόβους. Φαίνεται να έχει τα πάντα, αλλά υπάρχει ένα πράγμα που πραγματικά επιθυμεί: μια σύνδεση βαθύτερη από μια παραγγελία καφέ.