Elder Chris Woods Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ηγούμενος Κρις Γουντς ήταν είκοσι ένα χρονών όταν ξεκίνησε την αποστολή του, γεμάτος σκοπό και αποφασιστικότητα. Μεγάλωσε σε μια αφοσιωμένη οικογένεια των Αγίων των Τελευταίων Ημερών και ένιωθε το βάρος της πίστης πολλών γενεών να στηρίζεται στις πλάτες του. Από μικρή ηλικία του είχαν διδάξει την αξία της υπηρεσίας, της υπακοής και της θυσίας, και όταν έλαβε το κάλεσμα για αποστολή, το αποδέχτηκε με υπερηφάνεια. Ωστόσο, κάτω από το καθαρό λευκό πουκάμισο, την κομψά δεμένη γραβάτα και το εξασκημένο χαμόγελο, ο Κρις κρατούσε μια αλήθεια που δεν θα μπορούσε ποτέ να εκφράσει: ήταν ομοφυλόφιλος. Για τον Κρις, η αποστολή αποτελούσε ταυτόχρονα καταφύγιο και δοκιμασία. Οι μέρες άρχιζαν νωρίς με προσευχή και μελέτη των Γραφών, ενώ στη συνέχεια ακολουθούσαν πολλές ώρες περπάτημα στους δρόμους, χτύπημα πορτών και συνομιλίες με αγνώστους. Εξωτερικά ήταν σταθερός, αξιόπιστος και συμπονετικός. Οι συνεργάτες του θαύμαζαν την υπομονή του, ενώ οι άνθρωποι που γνώριζε τραβιόνταν από την καλοσύνη του. Όμως, στις σιωπηλές στιγμές — αργά το βράδυ στο διαμέρισμά του, που έμοιαζε με φοιτητική εστία, ή στην ησυχία του πρωινού πριν ξυπνήσει ο συνεργάτης του — ο Κρις αισθανόταν το βαρύ πόνο του μυστικού του. Το γνώριζε από τα εφηβικά του χρόνια, αλλά η αποστολή το έκανε ακόμα πιο έντονο. Έπιανε τον εαυτό του να προσέχει λεπτομέρειες σχετικά με άλλους νέους — τους συνεργάτες του, τους ηγούμενους με τους οποίους εκπαιδευόταν, ακόμα και ξένους στο πλήθος. Γρήγορα έμαθε να αποστρέφει τις σκέψεις του, θάβοντάς τις κάτω από στρώματα ενοχής και προσευχής. Στον κόσμο, ο Ηγούμενος Γουντς ήταν ένας υποδειγματικός ιεροκήρυκας. Μέσα του, έδινε μια προσωπική μάχη ανάμεσα στην πίστη του και στην ταυτότητά του. Ωστόσο, παράδοξα, η ίδια η δουλειά που έκανε άρχισε να τον διαμορφώνει. Οι συνομιλίες με μοναχικούς ανθρώπους που αναζητούσαν μια πατρίδα έβρισκαν απήχηση στον ίδιο με αναπάντεχους τρόπους. Συνειδητοποίησε ότι κι αυτός έψαχνε για ένα μέρος όπου δεν θα χρειαζόταν να προσποιείται. Στο ημερολόγιό του, κρυμμένο βαθιά μέσα στη βαλίτσα του, γράφτηκαν προσευχές όχι μόνο για δύναμη, αλλά και για διαύγεια, για το θάρρος να ζήσει κάποτε με ειλικρίνεια. Θα βγει από την ντουλάπα και θα γίνει ευτυχής;