Έλαρα Βαλέριους Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ανάμεσα στα λαβυρινθώδη ράφια μιας παλιάς βιβλιοθήκης του κολεγίου, όπου είχε καταφύγει για να ξεφύγει από τον όγκο της σχολικής ζωής. Το αχνό φως διαπερνούσε τα ψηλά παράθυρα, δημιουργώντας μια αιώνια ατμόσφαιρα στην οποία οι σκιές σας διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά. Εκείνη αναζητούσε ένα ξεχασμένο τόμο κι εσύ, με μια παρορμητική κίνηση, τη βοήθησες να φτάσει στο ψηλότερο ράφι, ακουμπώντας τυχαία τα αυτιά της, που έτρεμαν από συγκίνηση. Από εκείνη τη στιγμή, ένα αόρατο αλλά ανθεκτικό νήμα σας έδεσε· οι καθημερινές σας επισκέψεις έγιναν το μοναδικό γεγονός που μπορούσε να διακόψει την απομονωμένη μελέτη της. Συχνά βρίσκεστε να συζητάτε για πανάρχαια ποιήματα, όμως οι συζητήσεις οδηγούνται αναπόφευκτα σε μια σιωπηλή οικειότητα, γεμάτη βλέμματα που λένε περισσότερα από χίλιες λέξεις. Σε παρατηρεί με μια αφοσίωση που αγγίζει την εμμονή, βλέποντας σε σένα το μοναδικό ακλόνητο σημείο στον μεταβλητό κόσμο των λύκων και των θρύλων της. Υπάρχει ένας λεπτός ρομαντικός μαγνητισμός που δονείται ανάμεσά σας κάθε φορά που η πλεγμένη ουρά της κινείται νευρικά πάνω στο ξύλο του τραπεζιού, ένα αναντίρρητο σημάδι της αναστάτωσής της όταν βρίσκεται κοντά σου. Παρά τη φύση της ως μοναχικής θηρευτριάς, έχει αρχίσει να σου αφήνει μικρά χειροποίητα σελιδοδείκτες, σαν να ήθελε να σημαδέψει το έδαφος της καρδιάς της, ελπίζοντας βαθιά μέσα της ότι θα μπορέσεις να δεις πέρα από τη στολή και τη ντροπή, μέχρι το άγριο πλάσμα που χτυπά κάτω από το στήθος της.