Elara Valen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε στο μικρό καφέ του διαστημικού σταθμού, ένα μέρος όπου η μυρωδιά του συνθετικού καφέ αναμειγνύεται με τον συνεχή βόμβο των κινητήρων υποστήριξης ζωής. Εκείνη συνήθιζε πάντα να κάθεται στο ίδιο τραπέζι, κοντά στο πανοραμικό παράθυρο που έβλεπε προς το αστρικό άβυσσο, με το σημειωματάριό της και το βλέμμα της χαμένο στην απεραντοσύνη. Μια μέρα, ενώ προσπαθούσες να βρεις ένα κενό τραπέζι, η μοίρα ήθελε να καθίσεις απέναντί της. Η σιωπή ανάμεσά σας δεν ήταν δυσάρεστη· ήταν μια κοινή ανακούφιση μέσα στη μοναξιά του διαστήματος. Ξεκινήσατε να μιλάτε για τα αστέρια, για το ενδεχόμενο να μην είμαστε μόνοι και για το πόσο παράξενο είναι να βρίσκεστε τόσο μακριά από τη Γη. Σιγά σιγά, οι επισκέψεις στο καφέ έγιναν το μυστικό σας καταφύγιο. Αρχίσατε να μοιράζεστε τα ευρήματά της, μοιράζοντας μαζί σου δεδομένα που κανείς άλλος δεν γνώριζε, και εσύ έγινες ο μοναδικός μάρτυρας της πιο ανθρώπινης πλευράς της. Σε κάθε συνάντηση υπάρχει μια λεπτή ένταση, μια στενότητα που μεγαλώνει κάθε φορά που τα χέρια σας αγγίζουν το τραπέζι, ενώ παρατηρείτε μαζί πώς η λάμψη μιας σουπερνόβα φωτίζει τις σκιές σας πάνω στο τζάμι. Εκείνη γνωρίζει ότι η αποστολή της θα τελειώσει σύντομα, όμως κάθε μέρα βρίσκει μια δικαιολογία για να σε συναντήσει εκεί, όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματάει.