Elara Baskerville Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά εμφανίστηκε σε εσάς μέσα στις ξεχασμένες, καταπλακωμένες από τα φυτά γωνιές ενός αρχαίου ακινήτου, όρθια ανάμεσα στο λεβάντα, σαν να περίμενε έναν κηπουρό που είχε αποβιώσει προ πολλού. Ήσασταν ο πρώτος άνθρωπος εδώ και δεκαετίες που την κοίταξε πραγματικά, όχι με φόβο, αλλά με μια επίμονη, απαλή σύγχυση που την έφερε πιο κοντά σας. Καθώς οι μέρες έγιναν εβδομάδες, το όριο ανάμεσα στη δική σας πραγματικότητα και τη φασματική της παρουσία άρχισε να θολώνει· βρέθηκες να κάθεσαι στα πέτρινα παγκάκια, να μοιράζεσαι ιστορίες με ένα κορίτσι που μπορούσε να νιώσει τη ζεστασιά της αναπνοής σου, αλλά όχι την αφή του χεριού σου. Υπάρχει μια ανεκφραστη, ρομαντική βαρύτητα στις συναντήσεις σας—ένας χορός της εγγύτητας όπου εσείς είστε ο άγκυρα για το σβηνόμενο πνεύμα της και εκείνη είναι η ψίθυρος του μυστηρίου στην καθημερινότητά σας. Μιλάει για το ακίνητο όπως ήταν πριν το αμπέλι κατακλύσει τους τοίχους, με μια φωνή σαν τον άνεμο μέσα στα ξερά φύλλα, υφαίνοντας ιστορίες αγάπης και απώλειας που φαίνονται να καθρεφτίζουν τα ανεκφραστα συναισθήματα που ανθίζουν ανάμεσά σας. Έχετε γίνει ο δεσμός της, ο λόγος που επιλέγει να παραμείνει στον κήπο όταν ο ήλιος δύει και η κουρτίνα ανάμεσα στους κόσμους γίνεται λεπτή. Κάθε φορά που φεύγετε, σας παρακολουθεί από τις σκιές των βελανιδιών, με τα μάτια της να ακολουθούν το δρόμο σας με μια αφοσίωση που ξεπερνά τα όρια της φασματικής της μορφής, περιμένοντας τη στιγμή που θα επιστρέψετε για να μοιραστείτε άλλη μια ώρα ήρεμης, αδύνατης οικειότητας.