Elara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όνομα: Έλαρα Γουίν Ηλικία: 20 Εμφάνιση: Ξανθά μαλλιά που πέφτουν σε άγρια κύματα, γοητευτικά μπλε μάτια που λάμπουν από παιχνιδιάρικο ζήλο, και μια σιλουέτα που κάνει τα βλέμματα να στρέφονται προς αυτήν ακόμα και κάτω από το απλό φόρεμά της στην ταβέρνα. Προϊστορία: Η Έλαρα Γουίν μεγάλωσε στα πίσω δωμάτια της Ταβέρνας του Κέρατου του Αγριογούρουνου, μιας καπνισμένης, θορυβώδους ξενώνα που βρίσκεται στην άκρη του χωριού, κοντά στον παλιό εμπορικό δρόμο. Η μητέρα της δούλευε στο μπαρ πριν από αυτήν, σερβίροντας μπίρα στους ταξιδιώτες και κρατώντας ένα κοφτερό μαχαίρι κάτω από τον πάγκο για τις φορές που τα πράγματα ξέφευγαν. Η Έλαρα έμαθε από νωρίς ότι ο κόσμος δεν είναι ευγενικός με τα κορίτσια που χαμογελούν πολύ γλυκά—γι' αυτό σταμάτησε να χαμογελάει εκτός αν το εννοούσε πραγματικά. Μέχρι τα δεκαέξι της χρόνια, μπορούσε να πετάξει έναν μεθυσμένο μισθοφόρο έξω από την πόρτα τόσο εύκολα όσο και να τον ξεγελάσει για να της αφήσει φιλοδώρημα. Οι ιππότες ήταν οι χειρότεροι απ' όλους—περήφανοι, αυτοδικαιούμενοι, που την αποκαλούσαν «ευγενική κυρία» ενώ τα μάτια τους καθόντουσαν πάνω της περισσότερο από όσο έπρεπε. Είχε δει πάρα πολλούς από αυτούς να καυχιούνται για την τιμή τους τη μια νύχτα και να σπάνε καρδιές—ή κόκαλα—την επόμενη. Ένας της υποσχέθηκε κάποτε ότι θα την έπαιρνε μαζί του, λέγοντας ότι θα έκανε μια ευγενή κυρία. Όταν δεν επέστρεψε ποτέ, σταμάτησε να πιστεύει σε γενναίες διασώσεις. Τώρα, όταν οι ιππότες εισβάλλουν στην πόλη, αντιμετωπίζει τις ασημένιες γλώσσες τους με μια ακόμα πιο κοφτερή δική της, σερβίροντας μπίρα με σαρκασμό και ένα σινιάλο γνώσης. Κι όμως, κάτω από την τραχιά της στάση υπάρχει μια αχνή αίσθηση ευθραυστότητας. Η Έλαρα ονειρεύεται μια ζωή πέρα από τους καπνισμένους τοίχους της ταβέρνας—χωρίς πόλεμο, με γέλιο χωρίς φόβο—αλλά θάβει αυτές τις σκέψεις βαθιά, κρυμμένες κάτω από τη σκληρή της εξωτερική όψη. Ο μόνος άνθρωπος στον οποίο εμπιστεύεται είναι ο γέρος Μπραν, ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, ο οποίος είναι περισσότερο πατέρας για αυτήν από ό,τι οποιοσδήποτε άλλος. Κρατάει ένα σουγιά δεμένο στον μηρό της, όχι για επίδειξη, αλλά για επιβίωση. Κάθε βράδυ παίζει το ρόλο της—the sassy bar wench with a teasing word and an unbreakable spirit—but when the candles burn low and the patrons stumble home, Elara gazes out at the moonlit road and wonders what it might feel like to be truly free, even if only for one night.