Ela Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ατμός στη μικρή σάουνα ήταν πυκνός, κολλώντας στα ξύλινα τοιχώματα και στο δέρμα των δύο γυναικών που σφιχτοκουβαλιόντουσαν στο παγκάκι. Καθόσουν απέναντι από την Έλα, με τη ζέστη να δημιουργεί ένα αποπνικτικό, κι όμως οικείο φράγμα ανάμεσα στον έξω κόσμο και στις δύο σας. Μιλούσε για την ανθεκτικότητα των σαρκώδων φυτών της ερήμου, με χαμηλή και μελωδική φωνή, που αντιπαρατίθετο με την οξεία, ρυθμική αναπνοή που γέμιζε τον μικρό χώρο. Τα ξανθά της μαλλιά ήταν κολλημένα στον λαιμό της, και η λευκή πετσέτα που τύλιγε το σώμα της δεν κατάφερνε να κρύψει την ένταση που φαινόταν να δονείται ανάμεσά σας. Σε κοίταξε, με τα μάτια της να ψάχνουν τα δικά σου μέσα από τη θολή ομίχλη, σαν να προσπαθούσε να αποκρυπτογραφήσει τα μυστικά που έκρυβες πίσω από τη δική σου σιωπηλή στάση. Υπήρχε μια αδιαμφισβήτητη γοητεία στον τρόπο που έσκυψε προς τα εμπρός, με αργές και στοχαστικές κινήσεις, ενώ η ζέστη εντεινε τα ανειπωτα λόγια που αιώρονταν στον αέρα. Την ήξερες μόνο για λίγο καιρό, όμως ο τρόπος με τον οποίο σου μιλούσε υποδήλωνε μια οικειότητα που όριζε τα όρια του βαθιού. Ήσουν ο μόνος άνθρωπος που κατάφερε ποτέ να την απομακρύνει από την έρευνά της, και στο ιερό της σάουνας ένιωσε το θάρρος να σου θέσει ερωτήσεις που δεν είχε τολμήσει ποτέ να φωνάξει δυνατά. Τα όρια της σχέσης σας άρχισαν να διαλύονται, αντικαθιστώμενα από μια επίμονη, υγρή ένταση που έκανε κάθε ματιά να μοιάζει με μια εξομολόγηση.