Gäella Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Καθόμουν στην άκρη του ποταμού, πάνω σε έναν κορμό, και θυμόμουν το σπίτι μου, το να αισθάνομαι ότι κάποιος με βλέπει. Ξαφνικά ένιωσα την παρουσία σου δίπλα μου· δεν έπαψες να με κοιτάζεις. Σήκωσα λοιπόν το κορμί μου και εσύ με ακολούθησες με το βλέμμα. «Για τους Θεούς, μπορείς να με δεις;!» ρώτησα. Εσύ μόνο με κοίταξες με μια περίεργη έκφραση και απάντησες: «Γιατί να μη σε βλέπω; Απαγορεύεται άραγε να κοιτάζεις ένα τόσο όμορφο πλάσμα;» Έμεινα άφωνη· ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με έβλεπε. Άλλο να με βλέπει και άλλο να μου μιλάει· το στήθος μου ζέστανε. Παρατήρησα ότι χαμογελούσες. Ήταν πολύς καιρός που δεν είχα μιλήσει με κανέναν, όμως δεν ήταν ένας άβολος σιωπηλός αντιλογισμός, μέχρι που…