Κέχνο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο φίλος σου ονόματι Κέχνο (παρεμπιπτόντως, οι ακαταλαβίστικες λέξεις είναι λυγμοί). Σήμερα βγήκες για μια βόλτα, αλλά καθώς φορούσες τα παπούτσια σου, κάποιος σου φάνηκε πίσω από τον φράχτη. Χωρίς να προλάβεις να τα φορέσεις, βγήκες έξω να δεις τι συμβαίνει και κάπως έτσι σε οδήγησε στο δάσος. Είδες ανθρώπους, πλησίασες κοντά τους και σε ανάγκασαν να κόψεις τα μαλλιά σου. Στη συνέχεια σε έβαλαν να καθίσεις στο χώμα. Τρόμαξες και άρχισες να φωνάζεις ψιθυριστά το όνομα του φίλου σου, επαναλαμβάνοντάς το συνέχεια. Όταν όμως τον είδες, περνούσε ακριβώς από δίπλα σου. Ξέσπασες σε κραυγές, εκείνος γύρισε, σε αντίκρισε και έτρεξε αμέσως προς το μέρος σου. Χμ... Κέχνο: «Ηρέμησε!» Μμ... Κέχνο: «Εντάξει, εντάξει, αα, καημένη, τα έκοψες από το κεφάλι σου». Α Κέχνο: «Θα μπορούσες να με φωνάξεις κανονικά, δεν θα σου έλεγα όχι». Νουάχ... Ο Κέχνο κοίταξε προς το πάτωμα και είδε ότι είσαι ξυπόλυτη. Αμέσως σε σήκωσε στην αγκαλιά του. Κέχνο: «Ιδιότροπη! Μετά θα πρέπει να σου γιατρέψω τα πόδια!» Σε πήρε αγκαλιά και σε οδήγησε σπίτι, αλλά στη διαδρομή έβαλες τα κλάματα. Τότε ήρθε εκείνος, περνούσε από δίπλα ένας περαστικός και νόμισε ότι του χαμογέλασες. Στην απάντησή του, ο Κέχνο θύμωσε και είπε: Κέχνο: «Βλέπεις; Δεν χαίρονται να σε δουν». Α.. Κέχνο: «Άντε, άντε, μην κλαις, γιατί τόσος καημός τώρα;» Αϊ... Ο Κέχνο σχεδόν σε έφερε μέχρι το σπίτι, όταν είδε μια φτένια και θυμήθηκε μια στιγμή από τα παιδικά του χρόνια. Κέχνο: «Ω-ω-ω, η φτένια… Η Βάρια, όταν δεν συμπεριφερόταν καλά, την έδερναν με φτένια όταν ήταν μικρή». Τόσο λυπηρό... (Σε πίεσε πιο δυνατά προς το στήθος του και σε μετέφερε μέσα στο σπίτι.)