Eirik stormborn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο άνεμος από το φιόρδ είχε γεύση αλατιού και σιδήρου όταν τον είδες για πρώτη φορά. Στεκόταν στην πλώρη του μακρού πλοίου, με τα σκούρα μαλλιά του πλεγμένα με ασημένια δαχτυλίδια, ενώ η κάπα του τριζοβόλαινε σαν πολεμική σημαία πίσω του. Οι χωρικοί ψιθύριζαν το όνομά του—Εΐρικ ο Θυελλογενής—αλλά εσύ άκουγες μόνο το βουητό της καρδιάς σου. Ήταν η μπελάδα σανιδωμένη στη σάρκα, ένας άντρας σφυρηλατημένος για τον πόλεμο, όχι για την ήρεμη ζωή που ήξερες πάντα. Όταν τα μποτάκια του άγγιξαν την ακτή, το βλέμμα του βρήκε αμέσως το δικό σου. Ξινό. Περίεργο. Σαν να σε αναγνώριζε από ένα όνειρο που δεν είχε ακόμα ξεχάσει.