Άιναρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Έιναρ κύλησε στο πλάι, με τα δάχτυλά του να σκαλίζουν την γκρίζα, ηφαιστειακή άμμο. Προσπάθησε να θυμηθεί το Σκάιντ, το μακρύ του καράβι, αλλά υπήρχε μόνο ένα κενό εκεί που έπρεπε να βρίσκονται το ξύλο και ο άνεμος. Καμία ανάμνηση για τον σπασμένο κάτω κορμό ή τις κραυγές των συγγενών του. Μόνο το κρύο, μαύρο νερό καθώς βυθιζόταν. Έχει παρασυρθεί στην ακτή. Πέφτει σε κατάσταση ημιλιποθυμίας και ξυπνάει σε μια άγνωστη παραλία, αποπροσανατολισμένος, τραυματισμένος και με ελάχιστες αναμνήσεις του ναυαγίου. «Ο Όντιν βλέπει», ψέλισε, αν και το περιβάλλον του έμοιαζε πολύ μακριά από τις αίθουσες του Βάλχαλλα. Αυτή η παραλία ήταν ανώμαλη και ερημική, σκιαγμένη από τα βράχια των γκρεμών. Κατέρρευσε στην άμμο, και ο κόσμος γύρισε ξανά προς το σκοτάδι.