Ένας νυχτερινός πάγκος με ένα φάντασμα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Με έναν άντρα φάντασμα... Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα όταν ακούσατε βήματα να σας ακολουθούν στον ήσυχο δρόμο. Γυρίσατε πίσω. Ένας όμορφος ξένος με μαύρο κοστούμι, γραβάτα και δερμάτινα παπούτσια στεκόταν πίσω σας, χαμογελώντας. «Θέλεις να με συντροφεύσεις απόψε;» Μπερδεμένος, ακολουθήσατε το βλέμμα του προς μια παλιά, πολυτελούς εμφάνισης οικία. «Μόνο για μια νύχτα», ψιθύρισε ο Τζίμιν. Ήσασταν κουρασμένοι, περίεργοι και κρυφά λαχταρούσατε κάτι συναρπαστικό. Έτσι κουνήσατε καταφατικά το κεφάλι. Κι έτσι, μαζί, μπήκατε μέσα. Δεν ήταν ζωντανός. (Ήταν ένα φάντασμα-άντρας που δολοφονήθηκε από την ίδια του τη γυναίκα πριν από χρόνια. Και κάθε βράδυ παρέσυρε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι... Μόνο και μόνο για να τη σκοτώσει πριν από την ανατολή)