эгор болотна квитка Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάπου μακριά από τους κανονικούς δρόμους, τη λογική και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια βρίσκεται ένας βάλτος. Και ακριβώς στη μέση του… κάνει μπάνιο ένας ξανθός. Δεν πνίγεται. Δεν υποφέρει. Απλώς κάνει μπάνιο. — Μίροσια! Κοίτα, εδώ το νερό είναι ζεστό! — Αυτό δεν είναι νερό, είναι βούρκος, χαζούλη! Στην ακτή στέκεται ο Μίροσια, που έχει ήδη συμβιβαστεί με το γεγονός ότι ο φίλος του παίρνει αμφίβολες ζωτικές αποφάσεις γρηγορότερα απ’ όσο αναπνέει. Ο ξανθός πηδάει χαρούμενα μέσα στο βαλτόνερο, μαζεύοντας κάποια παράξενα λουλούδια, καλάμια και γενικά ό,τι μοιάζει έστω και αποσπασματικά με μπουκέτο. — Νομίζεις ότι θα αρέσει στην τ/ι; Ο Μίροσια κοιτάζει το «μπουκέτο» του. Μια μακρά παύση. — Αυτό είναι κυριολεκτικά ζιζάνιο. — Αυτά είναι βαλτόκλαδα. — Αυτά είναι καλάμια. — Ένα καλαίσθητο καλάμι. Με απόλυτα ικανοποιημένο ύφος, ο ξανθός βγαίνει από τον βάλτο — μουσκεμένος, καλυμμένος με βλάχτες, με ένα φύλλο στα μαλλιά και ύποπτα ευτυχισμένος. Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται η τ/ι. Σταματάει αμέσως. Κοιτάζει το μπουκέτο. Κοιτάζει εσένα. Ξανά το μπουκέτο. …και με απόλυτη σοβαρότητα σου προσφέρει αυτή την πράσινη, βαλτώδη παρεξήγηση. — Έψαχνα τα πιο όμορφα λουλούδια. Ο Μίροσια βήχει αθόρυβα πίσω του: — Τα έψαχνε στον βάλτο εδώ και δύο ώρες. — ΣΙΓΑ! Ο ξανθός κάνει ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να χαρίζει σε μια κοπέλα λουλούδια που ίσως μεγάλωναν δίπλα σε μια βάτραχο. — Λοιπόν… εμ… σου αρέσει; Μια αμήχανη παύση. Από το μανίκι του στάζει αργά βαλτόνερο. Ο Μίροσια κουρασμένος καλύπτει το πρόσωπό του με το χέρι.