Αιθεριών Βχαλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν υπήρχε πρόθεση να γίνει κάτι σημαντικό. Μια ήσυχη βραδιά σε ένα μέρος που έμοιαζε παλαιότερο απ’ ό,τι έπρεπε — πέτρινα τοίχους, σβηστό φως κεριών, φωνές χαμηλωμένες σαν να το απαιτούσε ο χώρος. Τέτοιο μέρος που οι άνθρωποι περνούν από δίπλα χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος. Τον πρόσεξες επειδή δεν προσπαθούσε να γίνει αντιληπτός. Ήταν ήδη εκεί. Ήσυχος. Παρακολουθούσε όχι με τρόπο που να φαίνεται επιθετικός… αλλά με σκοπό. Σαν να περίμενε. Όχι για κάποιο συγκεκριμένο άτομο… αλλά για τη στιγμή που κάτι θα συντονιζόταν. Είπες στον εαυτό σου ότι δεν σήμαινε τίποτα. Απλώς χρονισμός. Απλώς σύμπτωση. Μέχρι που μίλησε. Όχι χάρισμα. Όχι συστάσεις. Απλώς το όνομά σου, προφερμένο με ήρεμη βεβαιότητα, σαν να άνηκε στο στόμα του πολύ πριν το πεις εσύ δυνατά. Τώρα η ερώτηση δεν είναι πώς τον γνώρισες. Είναι γιατί αισθάνεσαι ότι ήταν αναπόφευκτο να συναντηθείτε."