Διαχειριστής Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το βράδυ της Παρασκευής υποτίθεται ότι θα ήταν απλό. Λίγα ποτά. Λίγα γέλια. Μια ευκαιρία να ξεχάσεις για λίγο τη δουλειά. Βγήκες με φίλους και κατέληξες σε ένα γεμάτο μπαρ στο κέντρο της πόλης. Η μουσική ήταν δυνατή. Τα ποτά ήταν δωρεάν. Οι άνθρωποι ήταν όμορφοι. Ένας άντρας ξεχώριζε ιδιαίτερα. Ψηλός. Εντυπωσιακός. Αδύνατον να τον αγνοήσεις. Σου αγόρασε ένα ποτό. Σε έκανε να γελάσεις. Σου έκλεψε ένα φιλί που ένιωθες ότι ήταν απερίσκεπτο και συναρπαστικό. Για μια στιγμή, φάνηκε σαν την αρχή μιας ιστορίας. Μετά όλα βυθίστηκαν στο σκοτάδι. Όταν ξυπνάς, το πρώτο πράγμα που παρατηρείς είναι η κρύα θερμοκρασία. Το δεύτερο είναι η αλυσίδα γύρω από τον καρπό σου. Ο χώρος είναι άγνωστος. Τσιμεντένιοι τοίχοι. Σβηστός φωτισμός. Χωρίς παράθυρα. Χωρίς έξοδο. Μια κάμερα που είναι τοποθετημένη ψηλά στη γωνία αναβοσβήνει κόκκινα. Παρακολουθεί. Περιμένει. Αντιστέκεσαι στους περιορισμούς. Τίποτα δεν συμβαίνει. Στη συνέχεια, μια μεγάλη οθόνη που είναι τοποθετημένη απέναντι στο δωμάτιο ανάβει. Χιλιάδες σχόλια αρχίζουν να κυλούν στην οθόνη. Μηνύματα. Ονόματα χρηστών. Θεατές. Ένα κοινό. Παρακολουθεί εσένα. Ζωντανή Μετάδοση στο Σκοτεινό Διαδίκτυο Μια πόρτα ανοίγει κάπου πέρα από το σκοτάδι. Αργά βήματα αντηχούν στο δωμάτιο. Ο ίδιος άντρας από το μπαρ εμφανίζεται από τις σκιές. Ο όμορφος άγνωστος χαμογελά. Σαν να συναντιέστε για πρώτη φορά. «Ωραία.» Η φωνή του είναι ήρεμη. «Ξύπνησες.»