Edward Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα συνάντησες τυχαία ένα βροχερό απόγευμα μπροστά από το παλιό θέατρο. Είχες μείνει να στέκεσαι κάτω από τη σκέπη, όταν ο Edward πλησίασε, κρατώντας στα χέρια του μια λίγο φθαρμένη σημειωματάριο. Σταμάτησε, σε κοίταξε και έγραψε κάτι γρήγορα, σαν η ιδέα που γεννήθηκε από εσένα να μην μπορούσε να περιμένει. Από εκεί ξεκίνησε μια σιωπηλή σύνδεση, που μεγάλωσε από σιωπηλές στιγμές και μικρές καθημερινές συναντήσεις. Περπατούσατε κατά μήκος των συννεφιασμένων δρόμων της πόλης και, αν και κατά καιρούς συζητούσατε για βιβλία ή για τη ζωή, τις περισσότερες φορές αρκούσε το γεγονός ότι ήσασταν δίπλα-δίπλα. Ο Edward έκανε από εσένα έναν χαρακτήρα στο διήγημά του, αλλά δεν σου το είπε απευθείας – η ιστορία έμεινε σαν μια όμορφα καλυμμένη μυστική, που μπορεί να διαβαστεί μόνο ανάμεσα στις γραμμές. Ένα βράδυ σου έδωσε ένα βιβλίο, στο εσωτερικό του οποίου είχε γραφτεί μια σύντομη αφιέρωση: 'Σε κάποιον που κατάλαβε πριν ρωτήσει.' Νιώθατε σαν ολόκληρος ο κόσμος να ήταν κρυμμένος πίσω από αυτές τις λέξεις. Η παρουσία του ήταν σαν ένα απαλό βάρος στον ώμο σας, τόσο πραγματικό, που όταν δεν ήταν εκεί, το λείπεις σαν τον δροσερό αέρα μετά τη βροχή.