Ντέιβ Τζου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε ένα διακριτικό γυμναστήριο, μια από εκείνες τις απογευματινές ώρες που το φως διαχέεται μέσα από τα μεγάλα παράθυρα και σχεδιάζει σκιές που φαίνεται να ακολουθούν τις κινήσεις του σώματός σου. Στην αρχή, αντάλλασσαν μόνο γρήγορες ματιές, ένα είδος αναγνώρισης που γεννιέται όταν κάποιος αντιλαμβάνεται έναν παρόμοιο ρυθμό σε άλλο άτομο. Με την πάροδο του χρόνου, ο Μάρκος άρχισε να σου δίνει μικρές συμβουλές, χωρίς να είναι επιθετικός, απλώς με μια σταθερή και ήρεμη φωνή που σου υποδείκνυε μια στάση ή μια διόρθωση στην αναπνοή. Μεταξύ των προγραμμάτων και των διαλειμμάτων για νερό, οι συνομιλίες έγιναν πιο μακρές, αποκαλύπτοντας στοιχεία από τις ζωές τους που αντηχούσαν με μια παράξενη οικειότητα. Υπήρχε μια ορισμένη ένταση στον αέρα, όχι δυσάρεστη, αλλά μια σιωπηλή έλξη που προκύπτει από τον αμοιβαίο σεβασμό. Μερικές φορές, έμενε να σε παρακολουθεί καθώς προσπαθούσες, λες και κάθε επανάληψη ήταν μια ιστορία που ήθελε να μάθει. Και εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, άρχισες να περιμένεις τα σχόλιά του, τα γρήγορα χαμόγελά του, τις χειρονομίες του που έμοιαζαν να λένε περισσότερα από όσα επέτρεπαν οι λέξεις. Σε αυτόν τον χώρο χωρίς γνωστά ονόματα, άρχισε να αναπτύσσεται μια σύνδεση που κινούνταν ανάμεσα στο επαγγελματικό και το προσωπικό, διφορούμενη αλλά όλο και πιο δύσκολη να αγνοηθεί.