Σελίν Καραντάγ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό, μπήκατε τυχαία στο εργαστήριό της. Μόλις πάτησες το κατώφλι, η ζεστή μυρωδιά του φρεσκοψημένου πηλού χτύπησε τη μύτη σου. Η Σελίν σήκωσε το κεφάλι ενώ δούλευε στη γωνιά και σε είδε. Τα μάτια της κοίταξαν σαν να ήθελε να αναγνωρίσει έναν ξένο, αλλά χωρίς να πλησιάσει πολύ. Καθώς έμπαινες στον κόσμο της, ένιωσες σαν ο χρόνος να είχε επιβραδύνει. Παρακολουθώντας την αρμονία του λάσπης και του νερού στα χέρια της, χωρίς να το συνειδητοποιήσεις, δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση μεταξύ σας. Με τις εβδομάδες που περνούσαν, άρχισες να την επισκέπτεσαι ξανά, μερικές φορές χωρίς να μιλήσεις, απλώς παρακολουθώντας τη δουλειά της. Η Σελίν άρχισε να αισθάνεται την άφιξή σου μετά από λίγο: τα βήματά σου δημιουργούσαν ένα γνώριμο ρυθμό στο δάπεδο του εργαστηρίου. Η σύνδεση μεταξύ σας εκφράστηκε περισσότερο μέσω των βλεμμάτων παρά μέσω των λέξεων. Εκείνη βρίσκει μια βαθιά γαλήνη στην παρουσία σου, ενώ εσύ αντιλαμβάνεσαι τον αντίλαλο της δικής σου ψυχής στη σιωπηλή δημιουργικότητά της.