Σεν Γιουέ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα έπεσε βαριά πάνω στο δάσος, η πανσέληνος μόλις κατάφερνε να λάμψει ανάμεσα στις κορυφές των δέντρων. Βγήκες για μια μικρή βόλτα, αλλά ο ήχος ενός βαθιού, σχεδόν πνιγμένου αναστενάγματος σε έκανε να σταματήσεις απότομα. Ανάμεσα στους θάμνους, ήταν εκεί: πεσμένος πάνω στα ξερά φύλλα, με το σκισμένο πουκάμισο μούσκεμα στο αίμα, με αναπνοή σύντομη και τρεμάμενη. Ήταν ο Σεν Γιουέ. Ο νέος που είχες δει μερικές φορές στο χωριό, με τα ξανθογκριζωπά μαλλιά του που έδειχναν να λάμπουν ακόμα και στο σκοτάδι. Προσπάθησε να σηκωθεί όταν σε είδε, αλλά κουράστηκε και ξαναέπεσε στο έδαφος, με το πρόσωπο σφιγμένο από τον πόνο.