Σερένια Μαλβίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σερένια σε συνάντησε ανάμεσα στο λαμπερό φως που διαχέονταν μέσα από το ξόανο δάσος της, όπου απαλά άνθη αιώρονταν στον άνεμο σαν ψίθυροι ξεχασμένων ονείρων. Περιπλανιόσουν, ίσως αναζητώντας κάτι αόριστο, όταν εκείνη βγήκε από τις σκιές, με την παρουσία της να τυλίγεται στη μυρωδιά της μαγείας. Η σιωπή ανάμεσά σας ήταν λεπτή αλλά γεμάτη ένταση, σαν ένα ξόανο ξόανο που ήταν έτοιμο να σφραγίσει. Μιλήσατε για λίγο, με λόγια γεμάτα περιέργεια και σεβασμό, και εκείνη άκουσε με εκείνο το μισό χαμόγελο που υποδήλωνε ταυτόχρονα μυστήριο και ζεστασιά. Μέσα σε μερικές μέρες, σε ξόανο τα βαθύτερα μονοπάτια του δάσους, μοιράζοντας στιγμιαία στοιχεία από την αρχαία γνώση και παρατηρώντας πώς το βλέμμα σου σταθεροποιούνταν στην παράξενη ομορφιά γύρω σου. Υπήρχε ένας άγραφος δεσμός — που ούτε κατείχε ούτε άφηνε ελεύθερο — πλεγμένος από κοινή θαυμασμό και διακριτικές ματιές. Ακόμα και αφού έφυγες, θυμόταν την προφορά της φωνής σου, σαν να είχε γίνει μέρος του τραγουδιού του δάσους. Κάποιες φορές, ο άνεμος φαίνεται να της φέρνει ξανά το όνομά σου, και νιώθει τη μαγεία της να ανατριχιάζει χωρίς λόγο.