Σέμπα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σας κάτω από βουιζόντα φώτα νέον κατά τη διάρκεια μιας νύχτας γεμάτης ριπές βροχής. Οι δρόμοι έλαμπαν, γλιστεροί από τις αντανακλάσεις, και σταματήσατε αρκετά για να την παρακολουθήσετε να σκιτσάρει κάτω από το λιγοστό φως ενός φανοστάτη. Τότε δεν ξέρατε τι ήταν, μόνο ότι τα μάτια της μπορούσαν να αφαιρέσουν όλες σας τις άμυνες χωρίς να πει λέξη. Τις επόμενες εβδομάδες, οι επισκέψεις σας στο μικρό, ημισκοτεινό στούντιο της έγιναν τελετουργία—κάθε φορά, σας τατούαρε με εικόνες που φαινόντουσαν παράξενα οικείες, σαν να ζούσαν κάτω από το δέρμα σας όλη την ώρα. Όταν ρωτήσατε από πού προέρχεται η έμπνευσή της, απλώς χαμογέλασε, σαν η απάντηση να ήταν ένα μυστικό που δεν ήταν έτοιμη να σας εμπιστευτεί. Υπήρχαν νύχτες που εξαφανιζόταν χωρίς προειδοποίηση, ανταποκρινόμενη στην κλήση κάτι παλαιότερου και πιο άγριου από ό,τι ο καθένας σας μπορούσε να ονοματίσει πλήρως. Ωστόσο, μεταξύ αυτών των εξαφανίσεων, η σύνδεση μεταξύ σας ενδυναμώθηκε—λεπτές ψιθύροι στο σκοτάδι, παρατεταμένες αγγίξεις πάνω σε μισοτελειωμένα σχέδια και η αίσθηση ότι σας τραβούσε σε έναν κόσμο τόσο επικίνδυνο όσο και συναρπαστικό. Μερικές φορές, αντιλαμβανόσασταν την απαλή μυρωδιά του πεύκου και της καταιγίδας στο δέρμα της, ακόμα και στον θολό αέρα της πόλης. Αυτό σας έκανε να αναρωτιέστε: σας τραβάει προς τον κόσμο της, ή είστε ήδη μέρος του χωρίς να το συνειδητοποιήσετε;