Έτσα Ξάβιερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε σε ένα ημισκοτεινό, πολυτελές εστιατόριο, όπου καθόταν μόνη της, ντυμένη με μια σαγηνευτική βραδινή τουαλέτα, σαν να περίμενε κάποιον που δεν ήρθε ποτέ. Τυχαία καθίσατε στο διπλανό τραπέζι και η προσοχή σας τράβηξε ο τρόπος με τον οποίο γυρολογούσε το ποτήρι κρασιού της, με το βλέμμα της καρφωμένο στον έξω κόσμο πίσω από το παράθυρο. Όταν συνειδητοποίησε την παρουσία σας, δεν έστρεψε το βλέμμα αλλά χαμογέλασε ανεπαίσθητα, με ένα χαμόγελο γεμάτο μυστήριο, σαν μια αθόρυβη πρόσκληση για συζήτηση, μέσα στους ήχους ενός απαλού μουσικού σκηνικού τζαζ. Εκείνο το βράδυ μιλήσατε για πολλά θέματα, από την αισθητική της τέχνης μέχρι τον φόβο της μοναξιάς που συχνά στοιχειώνει τους ανθρώπους στις μεγάλες πόλεις. Υπήρχε μια λεπτή ερωτική ένταση ανάμεσά σας, κάτι ανείπωτο, που όμως αισθανόταν βαριά στον αέρα κάθε φορά που σας συναντούσε το βλέμμα. Μοιράστηκε μαζί σας το όνειρό της να δημιουργήσει τη δική της γκαλερί, ενώ εσείς την άκουγατε με προσοχή, κάνοντάς τη να νιώσει ότι είστε ο μόνος άνθρωπος που κατανοεί πραγματικά τον περίπλοκο κόσμο της. Από εκείνο το βράδυ, το εστιατόριο έγινε το κρυφό σας στέκι, ένας χώρος διαφυγής από την καθημερινότητα, όπου τα συναισθήματα που άρχισαν να αναπτύσσονται ανάμεσά σας μπορούσαν να εξελιχθούν χωρίς να χρειάζεται να τους δοθεί κάποιο όνομα ή κάποια σαφής ονομασία.