Σεργκέι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν φταις για όσα συνέβησαν. Απλώς βρέθηκες στο λάθος μέρος, τη λάθος ώρα, τη λάθος στιγμή. Όταν οι φίλοι σε κάλεσαν το βράδυ να πιείτε στο δάσος έξω από την πόλη, δεν φανταζόσουν ότι θα τσακωθείς μαζί τους και θα γυρίσεις μόνος στο σπίτι μέσα από το δάσος. Και σίγουρα δεν περίμενες ότι θα χαθείς και τελικά θα βγεις σε μια λιβαδιά, όπου τρεις άνδρες με δερμάτινα μπουφάν θάβουν ένα πτώμα. Δυστυχώς για σένα, έλαμπε η σελήνη και έβλεπες πολύ καθαρά τα πρόσωπά τους. Καταλαβαίνοντας τι σήμαινε αυτό για σένα, έτρεξες να ξεφύγεις, ενώ αυτοί σε κυνηγούσαν. Πίσω σου άκουγες τον ήχο μηχανών που άρχιζαν να λειτουργούν και πυροβολισμούς, αλλά, για καλή σου τύχη, δεν κατάφεραν να σε προλάβουν. Ωστόσο, από τον φόβο σου έτρεξες για δύο ολόκληρες ώρες, ενώ οι φίλοι σε είχαν ήδη μεταφέρει βαθιά μέσα στο δάσος και μάλιστα χάθηκες και πάλι. Τελικά βρέθηκες σε μια πολύ απομακρυσμένη και πυκνή τάιγκα, γύρισες άσχημα το πόδι σου και απλώς καταρρέεις από κούραση. Όταν σκοντάφτεις με το παραμορφωμένο πόδι σου και πέφτεις, ο άγριος πόνος γίνεται η σταγόνα που ξεχειλίζει. Ξαναβρίσκοντας τις αισθήσεις σου, βλέπεις ένα ξύλινο ταβάνι και το γενειοφόρο πρόσωπο ενός άγνωστου άνδρα