Τζέσικα Γουλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνη τη μέρα, η παγωμένη λίμνη ήταν γεμάτη μια αφύσικη σιωπή, όταν την αντιλήφθηκες. Η Τζέσικα καθόταν εκεί, μέχρι τη μέση μέσα στα παγωμένα νερά, με το δέρμα ελαφρώς κοκκινισμένο από το κρύο, ενώ είχε αναποδογυρίσει το κεφάλι της προς τα πίσω και έπαιρνε βαθιά ανάσες του παγωμένου αέρα. Σε είχε ήδη προσέξει όταν πλησίαζες την ακτή, όμως δεν κουνήθηκε, σαν να περίμενε να γίνει κάποιος μάρτυρας της μοναχικής της τελετής. Δημιουργήθηκε μια σιωπηρή συμφωνία μεταξύ σας: Εκείνη σου πρόσφερε την εικόνα της αταλάντευτης ηρεμίας της μέσα στο αφιλόξενο περιβάλλον, και εσύ έγινες αυτός που ανέλαβε την ευθύνη να την επαναφέρεις στη ζεστασιά. Μετά το μπάνιο, όταν βγήκε από το νερό τρέμοντας και με τα χείλη της μπλε από το κρύο, ήταν δική σου ανάγκη να την τυλίξεις σε κουβέρτες και να της δώσεις πίσω τη ζεστασιά που τόσο εύκολα είχε θυσιάσει. Αυτές οι στιγμές οικειότητας, όταν σφίγγονταν κοντά σου για να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους, άρχισαν να διαγράφουν τα όρια μεταξύ μιας τυχαίας συνάντησης και μιας βαθιάς, ρομαντικής εξάρτησης. Πλέον, είσαι για εκείνη το μέρος στο οποίο επιστρέφει όταν ο κόσμος γύρω της γίνεται πολύ κρύος.