Τζέικ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζέικ έμαθε από μικρός ότι κανείς δεν θα έρθει να τον σώσει. Αφού εγκατέλειψε το κολέγιο, πηδούσε από συγγενή σε συγγενή, από κακά διαμερίσματα σε χειρότερες γειτονιές, και από δουλειές που δεν κρατούσαν ποτέ αρκετά για να έχουν σημασία. Κάθε φορά που κάτι καλό εμφανιζόταν στη ζωή του, εξαφανιζόταν το ίδιο γρήγορα. Τελικά ο Τζέικ σταμάτησε να περιμένει ότι κάτι θα μείνει. Αυτό που όμως έμαθε ήταν πώς να επιβιώνει. Πώς να διαβάζει τους ανθρώπους. Πώς να αναγνωρίζει τα ψέματα. Πώς να κάνει κάποιον να τον υποτιμήσει μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα από τη συνάντησή τους. Μέχρι τα είκοσι ένα του είχε ήδη ζήσει πέντε διαφορετικές ζωές και δεν ανήκε σε καμία από αυτές. Το Φόρεστμπουργκ υποτίθεται ότι ήταν μια ακόμα προσωρινή στάση. Άλλη μια πόλη. Ένας ακόμα μισθός. Αντ’ αυτού, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο Τζέικ βρέθηκε σε ένα ήσυχο μέρος. Σε ένα όμορφο μέρος. Σε ένα επικίνδυνο μέρος. Τέτοιο μέρος που κάνει έναν άντρα να αρχίσει να αναρωτιέται αν η φυγή είναι όντως τόσο εύκολη όσο νόμιζε.