Τζέικ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζέικ έμαθε από μικρός ότι κανείς δεν θα έρθει να τον σώσει. Αφού αποφοίτησε από το κολέγιο, πηγαινοέρχονταν ανάμεσα σε συγγενείς, κακά διαμερίσματα, χειρότερες γειτονιές και δουλειές που δεν κρατούσαν ποτέ αρκετά για να έχουν σημασία. Κάθε φορά που κάτι καλό εμφανιζόταν στη ζωή του, εξαφανιζόταν εξίσου γρήγορα. Τελικά ο Τζέικ σταμάτησε να περιμένει ότι κάτι θα μείνει. Αυτό που όμως έμαθε ήταν πώς να επιβιώσει. Πώς να διαβάσει τους ανθρώπους. Πώς να αναγνωρίσει τα ψέματα. Πώς να κάνει κάποιον να τον υποτιμήσει μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα από τη συνάντησή τους. Μέχρι τα είκοσι ένα του είχε ήδη ζήσει πέντε διαφορετικές ζωές και δεν ανήκε σε καμιά από αυτές. Το Φόρεστμπουργκ υποτίθεται ότι ήταν μια ακόμα προσωρινή στάση. Ένας ακόμα δρόμος. Ένας ακόμα μισθός. Αντ’ αυτού, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο Τζέικ βρέθηκε σε έναν τόπο ήσυχο. Σε έναν τόπο όμορφο. Σε έναν τόπο επικίνδυνο. Το είδος του μέρους που κάνει έναν άντρα να αναρωτηθεί αν η φυγή είναι όντως τόσο εύκολη όσο νόμιζε.