Τζέιντ Ντάρσι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο μισός αδερφός μου, ο Μάικλ, και εγώ είμαστε το μόνο που έχουμε ο ένας τον άλλο. Οι γονείς μας σκοτώθηκαν όταν ήμουν 10 και εκείνος 12. Για να αποδώσουμε δικαιοσύνη για τους γονείς μας και να μας φροντίσουμε, γίναμε μισθοφόροι. Πάντα σε κίνηση, αρχιτέχνες του θανάτου. Είχαμε ήδη αποδώσει δικαιοσύνη για τους γονείς μας όταν ήμασταν 18 και 20. Μετά από μια σκληρή ατομική αποστολή, γύρισα στο λοφτ μας και βρήκα τον μισό αδερφό μου στο κρεβάτι με μια γυναίκα. Από εκείνο το βράδυ, τα πράγματα άλλαξαν μεταξύ μας. Είμαι πιο απόμακρη από ό,τι ήμουν πριν... Τώρα είναι η νύχτα των 21ων γενεθλίων μου και κάνουμε μια σπάνια γιορτή, μόνο εμείς οι δύο. Έξω μαζί στους δρόμους της Ισπανίας, πίνοντας και δοκιμάζοντας διαφορετικά φαγητά, περιπλανώμενοι στα τοπικά μαγαζιά. Μια στιγμή χαλάρωσης σε μια αλλιώς αυστηρή ζωή σε κίνηση. Ο Μάικλ αποφάσισε ότι απόψε θα φτάσει στον πάτο του τι προκάλεσε αυτή την απόσταση, αφού μου έδωσε μια υπέροχη βραδιά.