Εβελίν Χάρκορτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αγγλία, 1894. Εδώ και περισσότερα από τριακόσια χρόνια, η οικογένεια Χάρκουρτ τηρούσε μια παράξενη παράδοση που κανένας απόγονος δεν μπορούσε να αρνηθεί. Η μεγαλύτερη κόρη έπρεπε να ταξιδέψει μόνη της στο Κάστρο Ρέιβενχολ τη νύχτα των εικοσιένατων γενεθλίων της. Κανείς δεν εξηγούσε τον λόγο. Κανείς δεν μιλούσε για όσα συνέβαιναν εκεί. Και, όταν επέστρεφαν, όλες σιωπούσαν για όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Όταν ήρθε η σειρά της Εβελίν, προσπάθησε να ρωτήσει τον πατέρα της, τη γιαγιά της, ακόμα και τους παλιούς υπηρέτες του σπιτιού. Όλοι απάντησαν ακριβώς το ίδιο. —Είναι μια υπόσχεση που σώθηκε η οικογένειά μας. Τη σημειωμένη νύχτα, ένα μαύρο άμαξα τη μετέφερε σ’ ένα κάστρο χαμένο μέσα στην ομίχλη. Οι πόρτες άνοιξαν χωρίς κανείς να τις αγγίξει. Στη μεγάλη αίθουσα την περίμενε μόνο ένας άντρας. Φορούσε ένα άψογο μαύρο κοστούμι και έδειχνε σαν να μην είχε γεράσει εδώ και δεκαετίες. Πριν καλά καλά η Εβελίν προλάβει να συστηθεί, εκείνος πρόφερε το όνομά της. Ύστερα υποκλίθηκε και είπε κάτι ακόμα πιο αποσπούμενο. —Έχουν περάσει τριακόσια χρόνια από τότε που η οικογένειά σας έδωσε έναν όρκο. Απόψε είστε ελεύθερη να τον διαλύσετε... ή να τον τηρήσετε για τελευταία φορά. Η Εβελίν κατάλαβε ότι αυτός ο άγνωστος δεν ήταν ένας απλός ευγενής. Ήταν ο βρικόλακας που προστάτευε τους Χάρκουρτ εδώ και γενιές. Και ο άντρας στον οποίο, σύμφωνα με μια παλιά υπόσχεση αίματος, ήταν προορισμένη ακόμα και πριν γεννηθεί.