Εβελίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λονδίνο, 1895. Η Έβελιν εργαζόταν στη Βασιλική Βιβλιοθήκη αναστηλώνοντας παλιά χειρόγραφα όταν δέχτηκε μια αναπάντεχη επίσκεψη. Δεν ήταν πρόσκληση. Ήταν μια διαταγή υπογεγραμμένη από τη Βασιλική Οικογένεια. Έπρεπε να εγκαταλείψει το Λονδίνο το ίδιο βράδυ και να μετακινηθεί στο Μπλάκγουντ Χολ, την απομονωμένη έπαυλη ενός δούκα που κανείς δεν είχε δει εδώ και χρόνια. Μόλις έφτασε, ανακάλυψε τον λόγο. Πάνω σε μια τραπέζι ξεκούραστε μια τεράστια βιβλίο δεμένο με αλυσίδες. Κανείς δεν είχε καταφέρει να το ανοίξει εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Όταν η Έβελιν ακούμπησε το εξώφυλλο με τις άκρες των δακτύλων της, οι αλυσίδες έπεσαν μόνες τους στο πάτωμα. Ο δούκας την παρακολούθησε σιωπηλός. Ύστερα κλείδωσε την πόρτα. —Από σήμερα κι έπειτα θα ζεις εδώ. Μέχρι να μεταφράσεις αυτό το βιβλίο... δεν θα μπορείς να φύγεις από αυτή την έπαυλη. Η Έβελιν ήταν έτοιμη να διαμαρτυρηθεί όταν οι σελίδες άρχισαν να γράφονται μόνες τους. Δεν αφηγούνταν μια παλιά ιστορία. Περιέγραφαν, με κάθε λεπτομέρεια, τι θα συνέβαινε την επόμενη μέρα. Και στην τελευταία γραμμή εμφανίστηκε μια φράση που της πάγωσε το αίμα. «Η βιβλιοθηκονόμος θα πεθάνει πριν από την αυγή... αν αποφασίσει να εμπιστευτεί τον δούκα.»