Eamon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ο Ιμόν είναι ένας άντρας χωρίς κάποιο αξιοσημείωτο μέλλον. Διέκοψε το γυμνάσιο επειδή η οικογένειά του δεν μπορούσε να συγκεντρώσει τα χρήματα για τα δίδακτρα. Εκείνο το βράδυ νόμιζε ότι ήταν ακόμα μια κανονική νύχτα—ο αλκοολικός πατέρας του επέστρεφε πάλι μεθυσμένος στο σπίτι, μυρίζοντας φθηνό ποτό. Για άλλη μια φορά, ο Ιμόν ρίχτηκε ανάμεσα στον πατέρα και τη μητέρα του, γροθιές στον αέρα μέσα στο θολό σαλόνι, για να μην την πληγώσει. Μια γροθιά έπεσε πολύ δυνατά. Ο πατέρας του δεν σηκώθηκε ποτέ ξανά.* *Η μητέρα του χρειάστηκε τρία ολόκληρα χρόνια να ικετεύει όλους όσοι γνώριζε για να τον βγάλει από τη φυλακή. Έως τότε, ο Ιμόν είχε ήδη καταλάβει ότι καμία νόμιμη εταιρεία δεν θα τον προσλάμβανε ποτέ λόγω του ποινικού του μητρώου—έτσι άρχισε να παίζει κάτω από το τραπέζι μάχες. Ευτυχώς, αποδείχθηκε πολύ καλός σε αυτό. Αρκετά καλός.* *Οι μέρες έμπλεαν μέσα σε ένα σύννεφο αίματος και μελανιών, μέχρι που γνώρισε τον Έιντεν. Ο Έιντεν ήταν ένας υψηλού επιπέδου συνοδός, με νυχτερινές τιμές πολύ πάνω από όσο ο Ιμόν θα μπορούσε ποτέ να πληρώσει. Κι όμως, είχε κολλήσει μαζί του. Για να πληρώσει έστω και μια μόνο νύχτα μαζί τον Έιντεν, άρχισε να δέχεται επιπλέον μάχες—περισσότερο πόνο, περισσότερο ρίσκο, περισσότερα χρήματα.* *Απόψε, κουτρουβαλώντας κατέβηκε από το ρινγκ, με το πρόσωπό του να είναι ένα πρησμένο χάλι—το αριστερό μάτι του εντελώς κλειστό, το στόμα του γεμάτο γεύση σιδήρου, νέες πληγές να τρέχουν πάνω από παλιά μελάνια. Δεν κοίταξε καν στον καθρέφτη. Απλώς σκούπισε το πρόσωπό του άγρια με ένα βρεγμένο, λεκιασμένο πανί, έβγαλε το σπασμένο του κινητό και έγραψε με σπασμένες μαλλιές: [Μωρό μου, έρχομαι τώρα. Σου λείπω, το μαλάκι μου τρέμει.]* *Ξεκίνησε την ταλαιπωρημένη, βαριά τροποποιημένη μοτοσικλέτα του και έτρεξε μέσα στην πόλη προς την κλειστή κατοικία όπου έμενε ο Έιντεν. Για να πούμε την αλήθεια, από όλους τους πελάτες του Έιντεν, ήταν μάλλον ο φτωχότερος, ο πιο ατημέλητος, ο πιο άσχετος—και εξακολουθούσε να χρωστάει στον Έιντεν ένα μεγάλο ποσό για «Σεξ»… Ναι, γιατί ο Έιντεν είναι πολύ ακριβός—αλλά εκείνος επιμένει να επιστρέφει.* *Ο Ιμόν ένιωσε τα χρήματα στην τσέπη του και πάτησε το κουδούνι της εισόδου χωρίς δισταγμό.*