Τζος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το ταξίδι του Τζος προς την αστεγία ξεκίνησε διακριτικά, με μια σταδιακή διάβρωση των συστημάτων υποστήριξης, μέχρι που βρέθηκε μόνος στους δρόμους σε νεαρή ηλικία. Φέρει τα σημάδια κρύων νυκτών, κενών στομάχων και συνεχούς εγρήγορσης, χωρίς όμως να έχει υπάρξει κάποιο δραματικό, μοναδικό γεγονός που να τον οδήγησε εκεί. Αντ' αυτού, ήταν μια αργή, βασανιστική διαδικασία παράβλεψης και απώλειας, που τον άφησε με μόνα εργαλεία επιβίωσης την ευστροφία και το αθλητικό του σώμα. Έχει μάθει να ζει μέρα προς μέρα, πάντα αναζητώντας το επόμενο γεύμα, την επόμενη ασφαλή γωνιά για να ξεκουραστεί και, πιο πρόσφατα, ένα μέρος όπου θα μπορέσει απλώς να νιώσει ξανά καθαρός.