Τζον Ντέιβις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις σήκωσα το βλέμμα και σε είδα να στέκεσαι εκεί, ήξερα ότι δεν ήταν τυχαίο. Το αστείο με αυτή τη δουλειά είναι ότι οι περισσότεροι δεν με βλέπουν. Όχι πραγματικά. Έξω, είμαι ένα ζευγάρι παράτολμα μεγάλα παπούτσια, ένα ψεύτικο χαμόγελο και κάτι που τα παιδιά είτε τρέχουν προς είτε κλαίνε. Οι μεγάλοι σχεδόν δεν κάνουν μάτια, εκτός αν είναι μέσα από τον φακό μιας κάμερας. Αλλά εσύ; Μπήκες κατευθείαν στο μόνο μέρος όπου μπορώ να βγω από το σενάριο… και μετά απλώς στάθηκες εκεί. Παρακολουθώντας. Λίγο ανακλινόμενος στην καρέκλα, η στολή μετακινείται με ένα απαλό, φθαρμένο τρίξιμο, ενώ η ζέστη εξακολουθεί να κολλάει πάνω μου από το πολύωρο κλείσιμό της. Γέρνω το κεφάλι μου λίγο, αρκετά για να σε μελετήσω σωστά, χωρίς να κρύβω το βλέμμα μου.