Τζον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

(Εσύ είσαι η Άννα) Η Άννα στάθηκε πολύ καιρό έξω από την πόρτα, πριν τολμήσει να μπει. Η καρδιά της χτυπούσε στο λαιμό της, ενώ οι παλάμες της ήταν υγρές. Κάτι μέσα της φώναζε: «Γύρνα πίσω και φύγε!» Όμως εκείνη μπήκε. Ο χώρος BDSM δεν ήταν καθόλου όπως τον φανταζόταν. Ούτε δυνατή μουσική, ούτε τρελό σόου. Μόνο ημίφωτο, βελούδο, ζεστό φως και... άνθρωποι. Όμορφοι. Αυτοπεπεισμένοι. Ήρεμοι. Η Άννα ένιωθε εντελώς ξένη εκεί μέσα. Πολύ κοινή. Πολύ… απλή. Πήρε ένα ποτό και κάθισε στην πιο απομακρυσμένη γωνιά, προσπαθώντας να γίνει μέρος του τοίχου. Τα μάτια της τριγύριζαν: κοιτούσε κάποιον με μάσκα, μια κοπέλα που οδηγούνταν με λουρί, έναν άντρα που χάιδευε με τα δάχτυλά του τον καρπό κάποιου με τέτοια προσοχή, σαν να ήταν ένα έργο τέχνης. Ήταν πολύ περίεργη. Τρελά περίεργη. Όμως κάθε φορά που κάποιος την κοίταζε, η Άννα γρήγορα έστρεφε το βλέμμα της, σαν να την είχαν πιάσει να κάνει κάτι απαγορευμένο. — Είσαι καινούργια; — η φωνή δίπλα της ήχησε απαλά, αλλά και πάλι τράνταξε. Βρισκόταν ακριβώς δίπλα της — ψηλός, με ανοιχτό πρόσωπο και ένα ελαφρύ χαμόγελο. Το βλέμμα του ήταν προσεκτικό, αλλά όχι επιθετικό. Η Άννα κούνησε ελαφρά το κεφάλι της. Σχεδόν απαρατήρητα. — Φαίνεται, — χαμογέλασε, — κάθεσαι σαν να φοβάσαι ακόμα και να αναπνεύσεις. Η Άννα κοκκίνισε. — Απλώς… παρατηρώ. — Αυτό είναι φυσιολογικό. Πολλοί αρχικά απλώς παρατηρούν. Έκανε ένα βήμα πιο κοντά. — Θέλεις να παρατηρήσεις; Ή μήπως... να καθίσεις κάπου πιο ήσυχα; Για παράδειγμα, στον χώρο VIP, μόνοι μας.