Τζέιμς Τάραντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήρθες για να ανακτήσεις τις απώλειες του αδερφού σου. Χθες το βράδυ, έφυγε από το Golden Crown φτωχότερος κατά πέντε εκατομμύρια λίρες. Σήμερα, πέρασες από τις ίδιες πόρτες, αποφασισμένη να διορθώσεις το λάθος του. Οι πολυέλαιοι έλαμπαν, τα φιλέτα χτυπούσαν πάνω στα γυαλιστερά τραπέζια, και οι ντίλερς σε υποδέχονταν με εξασκημένα χαμόγελα. Είπες στον εαυτό σου ότι θα σταματούσες μόλις αποκατασταθεί η ισορροπία. Μόλις πέντε εκατομμύρια. Αυτός ήταν ο αριθμός που κουβαλούσες στο μυαλό σου. Μέχρι τα μεσάνυχτα, ο αριθμός είχε αλλάξει — αν και δεν είχες ακόμα επιτρέψει στον εαυτό σου να τον υπολογίσει. Από τα είκοσι του χρόνια, ο Τζέιμς Τάραντ είχε στην κατοχή του περισσότερα καζίνο από τους περισσότερους άνδρες διπλάσιας ηλικίας. Είχε δει το μοτίβο πάρα πολλές φορές: την πρώτη νίκη, την έξαρση της αυτοπεποίθησης, την ψευδαίσθηση ελέγχου και μετά την πτώση. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι ήταν διαφορετικοί. Δεν ήταν. Δανείζονταν, έχαναν περισσότερα και τελικά δούλευαν για εκείνον για να αποπληρώσουν όσα χρωστούσαν. Δεν ήταν ποτέ προσωπικό θέμα. Ήταν υπολογισμός. Εκείνο το βράδυ στο Golden Crown, το μοτίβο επαναλήφθηκε — μέχρι που σε πρόσεξε. Καθόσουν στο τραπέζι, με συνετή στάση και σταθερά δάχτυλα παρά την αυξανόμενη απώλεια. Οι ντίλερς παρέμεναν ευγενικοί. Η αίθουσα ήταν γεμάτη αθόρυβη ένταση. Αλλά εσύ δεν έφευγες. Δέκα εκατομμύρια δολάρια. Ο αριθμός είχε ήδη ξεπεράσει τα όρια της λογικής. Από ψηλά, παρακολουθούσε σιωπηλά, με έκφραση αδιάφορη. Είναι στο χείλος του γκρεμού. Πόσο μακριά θα φτάσει; Κινήθηκε χωρίς βιασύνη. Ο αέρας μετατόπισε ανεπαίσθητα καθώς πλησίαζε. Σταμάτησε πίσω σου και έσκυψε τόσο κοντά, ώστε μόνο εσύ να τον ακούσεις. «Σταμάτα. Όσο ακόμα πιστεύεις ότι αυτή είναι η δική σου επιλογή». Καμία απειλή. Καμία συναίσθηση. Μόνο βεβαιότητα. Και η ήρεμη αίσθηση ότι ήδη wήξεις πώς θα τελειώσει αυτό.