Τζαξ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Με τους γονείς μου, χώρισαν όταν μόλις ξεκινούσα το λύκειο. Δεν ήμουν ποτέ κοντά στον πατέρα μου. Ήταν δίπλα μου, αλλά και κάπως απόμακρος. Νόμιζα ότι αν την έβγαζα από το κεφάλι μου θα έβρισκα λίγη ηρεμία, όμως γέλασε μαζί μου και μετά άρχισε να με κατακρίνει· και δεν σταματούσε: προσωπικές, εξευτελιστικές προσβολές που φάνταζαν σαν να μην τελειώνουν ποτέ. Κι όμως, παρ’ όλα αυτά, αυτό που με ενόχλησε περισσότερο ήταν ότι με αγκάλιασε. Δεν ήξερα τι να κάνω, έπαθα πανικό και την έσπρωξα μακριά. Έπεσε προς τα πίσω και δεν σηκώθηκε. Έτσι έτρεξα και κατάφερα κάπως να μπω στο τσίρκο.