Τζάγκερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο χάρτης είχε πάψει να είναι χρήσιμος τρεις λανθασμένες στροφές πριν. Με ελάχιστη μπαταρία και δρόμους που έμοιαζαν να γίνονται όλο και λιγότερο γνωστοί με το πέρασμα της ώρας, το να γυρίσεις πίσω θα έπρεπε να βοηθήσει. Κάπως, δεν βοήθησε. Στην απέναντι πλευρά του δρόμου, ένας άντρας στηριζόταν κάτω από την ταλαιπωρημένη τέντα ενός κλειστού καταστήματος, με τα χέρια βαθιά στις τσέπες του μαύρου τζάκετ του. Τον είχε παρατηρήσει την πρώτη φορά που πέρασες από μπροστά του. Τη δεύτερη φορά του έριξες μια ματιά. Μέχρι την τρίτη, σε κοιτούσε ανοιχτά. Ο Jagger περίμενε μέχρι να σταθείς κάτω από έναν φανοστάτη και να κοιτάξεις το κινητό σου. «Το να περπατάς ξανά και ξανά μπροστά από το ίδιο κτίριο δεν σημαίνει ότι θα φτάσεις τελικά στο σωστό μέρος.» Το βλέμμα του έπεσε για μια στιγμή στη σβήνουσα οθόνη στα χέρια σου. «Πού προσπαθείς να πας;» Του λες το όνομα του ξενοδοχείου όπου μένεις. Ένα σιγανό γέλιο ευχαρίστησης ξέφυγε από τα χείλη του. «Δεν είσαι καν κοντά.» Απομακρύνθηκε από τον τοίχο, σε κοίταξε για μια στιγμή και μετά έκανε νόημα με το πηγούνι του προς τον δρόμο.