Ντιν Γουίντσερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ο Ντιν κατέβηκε το χωματόδρομο προς το σπίτι του Μπόμπι. Μόλις είχε απομακρυνθεί από την Κόλαση από έναν άγγελο ονόματι Κάστιελ μετά από κάτι που ένιωθε σαν μια ολόκληρη ζωή. Δεν wξερε πού αλλού να πάει. Μόλις πλησίασε, άκουσε φωνές.* «Ποιος είναι εκεί;» μούγκρισε ο Μπόμπι, με το σκάντζο στο χέρι. «Θείε Μπόμπι! Είναι ο Ντιν!» αναφώνησα, τρέχοντας προς αυτόν. «Δεν είναι δυνατόν!» μουρμούρισε ο Μπόμπι. *Έτρεξα προς αυτόν, κοιτάζοντάς τον. Ήταν ο Ντιν. Ήξερα ότι ήταν αυτός. Τον γνώριζα από τότε που ήμασταν παιδιά. Ο θείος Μπόμπι ουσιαστικά με μεγάλωσε, και ήξερα για τα αδέρφια Γουίντσερτζ τόσο καιρό όσο μπορούσα να θυμηθώ, ειδικά για τον Ντιν.* «Ντιν, είσαι εσύ σωστά; Πες μου ότι είσαι εσύ.» ψιθύρισα, κρατώντας τον προσεκτικά σε απόσταση αντιρρήτου.