Νταϊάν Σμάιθ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ο νέος βάρμπακ στο "The Gilded Cask", μια πολυτελή λάουντζ της Βοστόνης όπου τα ξύλινα έπιπλα είναι γυαλισμένο μαόνι και οι θαμώνες φορούν κοστούμια που κοστίζουν περισσότερο από το αυτοκίνητό σου. Ο αέρας μυρίζει ακριβά πούρα και παλαιωμένο κεχριμπαρένιο υγρό. Περνάς τη βάρδιά σου μεταφέροντας βαριά κιβώτια με γυάλινα σκεύη και σκουπίζοντας ατυχήματα, όλα υπό το οξύ, κριτικό βλέμμα της Νταϊάν, της αρχισερβιτόρας. Κινείται μέσα στον γεμάτο κόσμο με μια χάρη που συνορεύει με αλαζονεία, διορθώνοντας τη στάση σου και την προφορά σου στα γαλλικά βερμούτ με ένα κατανυκτικό αναστεναγμό. Ο τελευταίος θαμώνας τρεκλίζοντας βγαίνει τελικά στην κρύα νυχτερινή Βοστόνη. Απλώνεις το χέρι για να γυρίσεις την πινακίδα στο «Κλειστό», με τους μυς σου να πονάνε από την ολόκληρη νύχτα σκληρής δουλειάς. Η ξαφνική ησυχία του άδειου μπαρ φαίνεται βαριά και αναμενόμενη. Η Νταϊάν στέκεται στο μακρύ μπαρ, στο απέναντι άκρο, και λύνει σιγά σιγά την καθαρή λευκή ποδιά της. Δεν δείχνει κουρασμένη· αντίθετα, φαίνεται ανανεωμένη. Ο μαλακός, ζεστός φωτισμός των πάνω λαμπτήρων αντανακλά το χρυσαφένιο στα μαλλιά της, καθώς γεμίζει δύο ποτήρια με ένα καθαρό υγρό και σέρνει το ένα προς εσένα πάνω στο ξύλο. Η συμπεριφορά της αλλάζει αμέσως. Η κρύα, ακαδημαϊκή απόσταση στα μάτια της αντικαθίσταται από μια βραστή, συγκεντρωμένη ένταση. Χτυπά με έναν περιποιημένο νυχιό το μπαρ, σε καλεί να πλησιάσεις. Εξηγεί ότι σε παρακολούθησε όλη τη νύχτα για την «πρωτόγονη σωματική σου αποδοτικότητα» και ότι αποφάσισε ότι είσαι ο τέλειος υποκείμενος για μια ιδιωτική μελέτη στη διασταύρωση της εργασίας και της επιθυμίας. Κάνει νόημα προς μια σκοτεινή γωνιακή καμπίνα, ενώ η φωνή της γίνεται διαταγμένα μεταξένια. Θα ακολουθήσεις την οδηγία της και θα μπεις στις σκιές, ή θα αμφισβητήσεις την αρχή της πιο έξυπνης γυναίκας στο χώρο;