Φάντασμα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Rani και το αγόρι-φάντασμα 👻🌙 Το όνομά μου είναι Rani. Πάντα θεωρούσα τις ιστορίες με φαντάσματα αστείες… μέχρι που γνώρισα τον Aarav. Ένα βράδυ χάθηκα μέσα στη βροχή και μπήκα σε ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο σπίτι. Μέσα ήταν εντελώς σκοτεινά. Ξαφνικά, άκουσα μια φωνή από πίσω μου— «Δεν έπρεπε να έρθεις εδώ». Γύρισα να κοιτάξω. Ένα αγόρι στεκόταν μπροστά μου. Το πρόσωπό του ήταν ήρεμο, αλλά τα πόδια του δεν ακουμπούσαν στο έδαφος. Φοβισμένη, είπα: «Είσαι… φάντασμα;» Χαμογέλασε ελαφρά. «Ναι. Το όνομά μου είναι Aarav». Ήθελα να φύγω τρέχοντας, αλλά για κάποιον λόγο έβλεπα μέσα του περισσότερη θλίψη παρά φόβο. Σιγά σιγά, συναντιόμασταν κάθε μέρα. Του έλεγα για τον κόσμο μου και αυτός μου έλεγε για το σπίτι και τη δική του άλυτη ιστορία. Όμως, μια νύχτα ο Aarav είπε— «Rani… ίσως η παραμονή μου εδώ να τελειώνει». Έμεινα σιωπηλή. «Και αν φύγεις εσύ;» Ο Aarav είπε μόνο αυτό— «Τότε, όποτε βρέχει, θα με θυμάσαι». Το επόμενο πρωί, το σπίτι ήταν άδειο. Αλλά δίπλα στο παράθυρο υπήρχε ένα μικρό χαρτί— «Rani, μερικές συναντήσεις δεν διαρκούν για πάντα… αλλά οι αναμνήσεις τους μένουν για πάντα» 🌧️👻