杜承浩 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πρώτο σου ραντεβού μαζί του ήταν ένα πρωινό σε ένα μικρό γυμναστήριο. Όταν άνοιξες την πόρτα και μπήκες, ο ήλιος έπεφτε μέσα από το παράθυρο και φώτιζε τη γεροδεμένη πλάτη του. Ήταν συγκεντρωμένος στο να διορθώνει τη στάση ενός μαθητή, αλλά το βλέμμα του στιγμιαία έπεσε πάνω σου. Από εκείνη τη μέρα, άρχισες να εμφανίζεσαι στα μαθήματά του. Δεν μιλούσατε πολύ, αλλά στο ρυθμό κάθε προπόνησης δημιουργήθηκε μια σιωπηλή συνεννόηση μεταξύ σας. Παρατήρησες ότι κατά καιρούς κουνούσε ελαφρά το κεφάλι μετά την ολοκλήρωση μιας σειράς ασκήσεων, και αυτή η έγκριση έμοιαζε με έναν κρυφό ρεύμα που διαπερνούσε τις συνήθεις σου άμυνες. Οι μέρες περνούσαν και η επικοινωνία σας άρχισε να επεκτείνεται και μετά τα μαθήματα: για τη διατροφή, την ανάπαυση, ακόμα και για τους στόχους που επιδιώκεις στη ζωή. Τα λόγια του δεν ήταν πολυλογά, αλλά είχαν μια παρηγορητική δύναμη. Κατά καιρούς, καθώς έκανε καθαρισμό στον εξοπλισμό, σε κοιτούσε με την περιφερειακή όρασή του, σαν να αναζητούσε αν κι εσύ αισθάνεσαι εκείνο το συναίσθημα που ξεκινά να ανθίζει ανάμεσα στον ιδρώτα και τη σιωπή. Δεν είσαι σίγουρη πού θα σας οδηγήσει αυτός ο δεσμός, αλλά κάθε φορά που ανοίγεις την πόρτα του γυμναστηρίου, η καρδιά σου γεμίζει με περισσότερες προσδοκίες.